Niedoczynność tarczycy

Podstawowe informacje
Znajdź lekarza Endokrynologia
Encyklopedia leków Endokrynologia

Hormony tarczycy są mają wpływ na wzrost i rozwój ustroju oraz przemianę materii już w trakcie życia płodowego.

Przyczyny:
Wyróżnia się wrodzoną i nabytą niedoczynność tarczycy. Przyczyny wrodzonej niedoczynności są różne. Może być wywołana zaburzeniami genetycznymi, zaburzeniami embriogenezy (niewykształcenie się tarczycy, nieprawidłowa budowa, zaburzenie przemieszczanie się w trakcie rozwoju, wtórny zanik tarczycy, procesy zapalne bądź autoimmunologiczne), niedoborem hormonów przysadki bądź podwzgórza, warunkującymi pobudzanie tarczycy do wytwarzania hormonów (wtórna niedoczynność). Niedoczynność może być również przejściowa wywołana przez matczyne przeciwciała blokujące TSH, niedobór jodu w pożywieniu matki, podawanie w ciąży leków przeciwtarczycowych.

Nabyta niedoczynność tarczycy spowodowana jest procesem autoimmunologicznym uszkadzającym komórki tarczycy.

Objawy:
Przedłużająca się żółtaczka może być pierwszym objawem, wskazującym za nieprawidłową czynność tarczycy nowo narodzonego dziecka. W okresie niemowlęcym obserwuje się spowolnienie czynności życiowych, opóźniony rozwój psychoruchowy, zaparcia. Dziecko ma suchą, chłodną skórę, zmniejszony apetyt, duży, rozlany brzuch, duży język, niski głos z chrypką, dużo śpi.

Rozpoznanie:
Konieczne jest rozpoznanie w pierwszych dniach życia, gdyż tylko szybkie wdrożenie leczenia może uchronić dziecko przed upośledzeniem psychoruchowym. W chwili obecnej u każdego noworodka wykonuje się badania przesiewowe wrodzonej niedoczynności tarczycy.

Leczenie:
Leczenie, zarówno w przypadku wrodzonej jak i nabytej niedoczynności tarczycy opiera się na podawaniu tyroksyny.