Tetralogia Fallota

Tetralogia Fallota to najczęstsza sinicza wada wrodzona serca u dzieci po 1. roku życia.

Epidemiologia:
Wada ta jest najczęstszą wadą siniczą po 1 roku życia. Stanowi ok. 14% wszystkich wrodzonych wad serca. Częściej występuje u chłopców.

Przyczyny:
Na tetralogię Fallota składają się: ubytek w przegrodzie międzykomorowej, przemieszczenie się aorty (tzw. aorta jeździec), zwężona droga odpływu z prawej komory oraz przerost prawej komory.

Objawy:
Do najczęściej występujących objawów należą upośledzenie tolerancji wysiłku, kołatanie serca, duszność, ból w klatce piersiowej. Może również dochodzić do omdleń. Palce dłoni i stóp chorego stają się pałeczkowate, paznokcie mają kształt szkiełka zegarkowego, co jest wynikiem hipoksji (zmniejszone utlenowanie krwi krążącej). Rozwija się także poliglobulia (zwiększone stężenie hemoglobiny).

Charakterystyczny jest u pacjenta objaw kucania, co powoduje wzrost oporów w krążeniu dużymi, poprawia się przepływ płucny i utlenowanie krwi.

Dodatkowo u chorych z tetralogią Fallota można często stwierdzić nadkrwistość, krwioplucie, zaburzenia krzepnięcia, a także objawy ze strony innych narządów: nerek, czy pęcherzyka żółciowego.

Rozpoznanie:
Stawia się w oparciu o objawy, badanie przedmiotowe (charakterystyczne szmery wysłuchiwane nad sercem), badania laboratoryjne (wysycenie krwi tlenem), badanie echokardiograficzne i badanie EKG. Nieraz wykonuje się dodatkowo inne badania, które mają jednak najczęściej charakter uzupełniający.

Leczenie:
Podstawową metodą leczenia tetralogii Fallota jest operacja, często kilkuetapowa. Ewentualne leczenie farmakologiczne ma na celu ustabilizowanie parametrów organizmu i przygotowanie do zabiegu.