Zaparcia

Podstawowe informacje
Znajdź lekarza Gastroenterologia
Choroby wewnętrzne
Dietetyka
Encyklopedia leków Gastroenterologia
Choroby wewnętrzne
Dietetyka

O zaparciu mówimy gdy pojawia się utrudnione oddawanie stolca w odstępie większym niż 3 dni.

Przyczyny:
Zaparcia mogą być spowodowane:

  • błędami dietetycznymi (zmniejszone spożycie błonnika, płynów i/lub węglowodanów),
  • zmiany warunków życia (podróż, unieruchomienie, rozpoczęcie zajęć w przedszkolu, szkole, hospitalizacja),
  • lekami (antycholinergicznymi, opiatami itd.),
  • chorobami organicznymi,
  • wadami anatomicznymi i zaburzeniami czynnościowymi w obrębie odbytnicy (wady rozwojowe - choroba Hirschsprunga, zwężenie odbytu, skurcz spastyczny mięśni dna miednicy, uchyłek odbytnicy, szczelina odbytu).

    Objawy:
    W przebiegu zaparcia pojawiają się zazwyczaj bóle brzucha, nasilenie parcia na stolec. W chorobie Hirschprunga polegającej na braku zwojów nerwowych w części jelita grubego dochodzi do zaparć w wyniku braku perystaltyki odcinka jelita. Pojawiają się również: wymioty, utrata łaknienia, rozdęcie brzucha, okresowe biegunki, nietrzymanie stolca, opóźnione oddawanie smółki u noworodków.

    Rozpoznanie:
    Rozpoznanie zaparcia opiera się na obrazie klinicznym. W celu zidentyfikowania przyczyny zaparć stosuje się: ocenę czasu pasażu jelitowego, badanie RTG jamy brzusznej z kontrastem, manometrię, elektromiografię zwieracza odbytu, badanie histopatologiczne pobranego fragmentu jelita (niezbędne do rozpoznania choroby Hirschprunga).

    Postępowanie:
    Leczenie zaparcia polega na stosowaniu diety bogatoresztkowej (z dużą ilością błonnika), przyjmowanie dużej ilości płynów, stosowanie środków pobudzających motorykę przewodu pokarmowego. W razie braku skuteczności wyżej wymienionych metod stosuje się lewatywę.