Przewlekła niewydolność nerek

Podstawowe informacje
Znajdź lekarza Nefrologia
Urologia
Diagnostyka laboratoryjna
Encyklopedia leków Nefrologia
Urologia
Diagnostyka laboratoryjna

Przewlekła niewydolność nerek jest następstwem wrodzonych i nabytych nefropatii prowadzących do nieodwracalnego, postępującego uszkodzenia czynności nerek objawiającego się początkowo zmniejszeniem przesączania kłębuszkowego.

Przyczyny:
Przewlekła niewydolność nerek może być następstwem: chorób kłębuszków nerkowych, naczyń nerkowych, patologii cewkowo-śródmiąższowych, wielotorbielowatości nerek. Stopień upośledzenia czynności nerek zależy od nasilenia zmian w tkance śródmiąższowej nerek.

Objawy:
Spektrum objawów uzależnione jest od stopnia niewydolności nerek. Początkowo pojawia się oddawanie dużych ilości moczu. Następnie dochodzi do upośledzenia czynności wydalniczej nerek (skąpomocz, bezmocz) i w konsekwencji wzrostu stężenia kreatyniny, mocznika, fosforu oraz rozwoju kwasicy.

W przebiegu przewlekłej niewydolności nerek mogą pojawić się:

  • uczucie znużenia, zmęczenia,
  • depresja lub pobudzenie,
  • senność,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • kardiomiopatia,
  • zaburzenia trawienia,
  • owrzodzenia przewodu pokarmowego,
  • zaburzenia koncentracji i pamięci,
  • zaburzenia czynności trzustki,
  • zaburzenia dojrzewania płciowego,
  • nadczynność przytarczyc,
  • niedokrwistość,
  • zwiększona skłonność do zakażeń.

    Rozpoznanie:
    Rozpoznanie stawia się w oparciu o objawy kliniczne i badania laboratoryjne (stężenie kreatyniny, mocznika, ocena filtracji kłębuszkowej – GFR, stężenie wapnia, parathormonu, fosforu, ocena gospodarki kwasowo-zasadowej i wodno-elektrolitowej).

    Postępowanie:
    Leczenie przewlekłej niewydolności nerek opiera się na leczeniu zachowawczym dietetyczno-farmakologocznym.

    Stosuje się:

  • leki obniżające ciśnienie tętnicze (inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensynowego),
  • dietę zapewniającą odpowiednią ilość białka oraz ograniczającą podaż fosforu,
  • leki moczopędne,
  • leczenie niedokrwistości poprzez stosowanie rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny,
  • podawanie aktywnych metabolitów witaminy D.

    W zaawansowanej przewlekłej niewydolności nerek stosuje się leczenie nerkozastępcze (dializoterapia) mające na celu usuniecie z organizmu produktów przemiany materii.