Jaskra

Podstawowe informacje
Znajdź lekarza Okulistyka
Encyklopedia leków Okulistyka

Jaskra jest chorobą oczu prowadzącą do postępującego i nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i komórek siatkówki, skutkującego pogorszeniem lub utratą wzroku. Wyróżniamy 3 typy jaskry: pierwotną, wtórną i wrodzoną.

Jaskra pierwotna występuje u osób bez dotychczasowych chorób oczu.

Jaskra wtórna pojawia się wspólnie z innymi chorobami oczu lub powstaje w wyniku ich przebiegu.

Natomiast jaskra wrodzona jest skutkiem wad rozwojowych.

Przyczyny: Przyczyną rozwoju choroby jest głównie wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego wywołany mechanicznym zablokowaniem przepływu cieczy wodnistej prowadzący do uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Do znanych czynników ryzyka zwiększających prawdopodobieństwo zachorowania na jaskrę należą:

  • występowanie jaskry w rodzinie,
  • nadciśnienie lub niedociśnienie,
  • cukrzyca,
  • miażdżyca,
  • krótkowzroczność,
  • częste migreny,
  • palenie papierosów,
  • długotrwały stres,
  • podeszły wiek,
  • zabiegi chirurgiczne gałki ocznej,
  • urazy gałki ocznej.

    Objawy: Jaskra może przebiegać bezobjawowo. Jednak do najczęstszych objawów należą: zawężenie pola widzenia, zawroty głowy, uczucie bólu oka i głowy czy pogorszenie ostrości wzroku.

    Rozpoznanie: W celu rozpoznania jaskry wykonuje się: pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę tarczy nerwu wzrokowego (dno oka oraz OCT), badanie pola widzenia oraz gonioskopię, czyli badanie kąta przesączania.

    Postępowanie: Głównym celem leczenia jest spowolnienie lub zahamowanie rozwoju jaskry poprzez stosowanie środków farmakologicznych obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe. Konieczne jest wtedy systematyczne okresowe badanie okulistyczne. Jeśli leczenie zachowawcze nie daje rezultatów i choroba pogłębia się stosuje się leczenie zabiegowe: laserowe lub chirurgiczne.