Wydalanie moczu

Wydalanie moczu – ciąg zdarzeń prowadzący do usunięcia wyprodukowanego w nerkach moczu na zewnątrz ciała. Mocz wydostający się z kanalików nerkowych gromadzi się w miedniczce nerkowej. Następnie wskutek ruchów perystaltycznych moczowodu oraz siły ciążenia przedostaje się do pęcherza moczowego.

Mocz wypełniający pęcherz powoduje jego rozciąganie, a także pobudzenie mechanoreceptorów zlokalizowanych w ścianach. Informacje płynące z receptorów są przekazywane do ośrodka oddawania moczu położonego w części krzyżowej rdzenia kręgowego. Jego pobudzenie powoduje wysłanie impulsów nerwowych do mięśnia wypieracza (skurcz) moczu, mięśnia zwieracza wewnętrznego (rozkurcz) i zewnętrznego cewki moczowej (rozkurcz). W efekcie ciśnienie wewnątrz pęcherza ulega podniesieniu i mocz zostaje wydalony przez cewkę moczową na zewnątrz.

Odruchowy mechanizm oddawania moczu występuje u niemowląt i osób z uszkodzonym rdzeniem kręgowym. U dorosłych jest to czynność pozostająca pod kontrolą woli, ponieważ wraz z wiekiem ulegają wykształceniu ośrodki sprawujące władzę nad ośrodkiem wydalania moczu.