Połączenia kości

Połączenia kości (łac. iuncturae ossium) dzielą się na:

1. Połączenia ścisłe (łac. synarthroses) zwane nieruchomymi:

a) więzozrosty (łac. syndesmoses):
- włókniste,
- elastyczne.
Do więzozrostów należą: szwy, błony, wklinowanie, ciemiączka.

b) chrząstkozrosty (łac. synchondroses):
- włókniste,
- szkliste,
Do chrząstkozrostów należy spojenie łonowe (łac. symphysis pubica)

c) kościozrosty (łac. synostoses) - powstają na skutek zwapnienia więzozrostów i chrząstkozrostów.

2. Połączenia półścisłe stanowią grupę pośrednią pomiędzy połączeniami ścisłymi, z którymi łączy je mała ruchomość, a stawami do których zbliża je podobna budowa.

3. Stawy (łac. articulationes) połączenia ruchome:
- stawy jednoosiowe, np. staw zawiasowy, staw obrotowy,
- stawy dwuosiowe, np. staw kłykciowy, staw siodełkowy,
- stawy wieloosiowe, np. staw kulisty, staw panewkowy,


W zależności od liczby osi w stawach tych można wykonywać, jedną, dwie lub co najmniej trzy pary ruchów. Jeżeli w utworzeniu stawu biorą udział dwie kości, mówimy o stawie prostym (łac. articulatio simplex), jeżeli więcej kości to mówimy o stawie złożonym (łac. articulatio composita). Staw złożony zawierający krążek międzystanowy nosi nazwę stawu zespołowego (łac. articulatio complexa).