nerw - kompendium wiedzy o chorobach i objawach, leki i zioła, leczenie i porady zdrowotne

ilość artykułów: 2

Artykuły o: nerw

Encyklopedia zdrowia (49)

Bodziec – czynnik działający na błonę komórkową neuronu, receptora lub innej komórki, który zmienia jej właściwości i w ten sposób wywołuje przejście z potencjału spoczynkowego na potencjał czynnościowy, który umożliwiając przewodzenie impulsu.
Część przywspółczulna – część autonomicznego układu nerwowego odpowiedzialna za odpoczynek i trawienie. Działa przeciwstawnie do części współczulnej.
Czucie bólu - czucie bólu wywołane jest czynnikami uszkadzającymi tkankę.
Czucie dotyku i ucisku – jest najlepiej poznanym rodzajem czucia odbieranym przez receptory położone w skórze – eksteroceptory.
Droga nerwowa – wiązka włókien nerwowych biegnących w tym samym kierunku, wychodząca ze skupienia komórek nerwowych. Droga nerwowa biegnąca od receptora, będącego źródłem odruchu, do narządu wykonawczego – efektora nosi nazwę łuku odruchowego.
Efektor – narząd lub komórka wykonawcza, odbierająca impuls, pobudzana przez nerw.
Interoreceptory – receptory położone w narządach wewnętrznych oraz w ścianie naczyń krwionośnych odpowiedzialne za odbieranie czucia trzewnego.
Jednostka motoryczna – to zespół komórek mięśnia szkieletowego unerwianych przez tę samą komórkę nerwową, przez co wspólnie pobudzanych i jednocześnie kurczących się.
Komórka nerwowa, neuron – jest wyspecjalizowaną jednostką strukturalną i funkcjonalną zbudowaną z ciała komórki i licznych wypustek – aksonów i dendrytów.
Nerw bloczkowy IV – nerw czaszkowy mieszany, który unerwia mięsień skośny górny oka. Warunkuje patrzenie z góry.
Nerw błędny X – najdłuższy z nerwów czaszkowych, mieszany. Przebiega przez szyję, klatkę piersiową i jamę brzuszną.
Nerw dodatkowy XI – jest nerwem ruchowym, unerwia mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy oraz czworoboczny szyi.
Nerw języko-gardłowy IX – jest nerwem mieszanym, którego włókna unerwiają gardło i język zarówno czuciowo (smak) jak i ruchowo (łykanie).
Nerw odwodzący VI – nerw czaszkowy mieszany, który unerwia mięsień prosty boczny oka. Jego uszkodzenie doprowadza do zeza zbieżnego.
Nerw okoruchowy III – nerw czaszkowy mieszany, który unerwia większość mięśni oka, zapewnia szybkie i precyzyjne ruchy gałki ocznej.
Nerw podjęzykowy XII – nerw czaszkowy ruchowy. Unerwia mięśnie języka, ważny przy czynności żucia pokarmów, połykaniu, a także artykulacji (tworzenie dźwięków mowy). Porażenie nerwu utrudnia w bardzo dużym stopniu mowę, przełykanie i żucie.
Nerw przedsionkowo-ślimakowy VIII, słuchowy, statyczno-słuchowy – nerw czaszkowy czuciowy (zmysłowy), który unerwia ucho wewnętrzne.
Nerw trójdzielny V – najgrubszy mieszany nerw czaszkowy. Bierze udział w kilku odruchach: odruchu rogówkowym – zamykanie powieki przy dotknięciu rogówki, odruchu spojówkowym – łzawienie przy podrażnieniu spojówki.
Nerw twarzowy VII – nerw czaszkowy mieszany, unerwia ruchowo mięśnie mimiczne twarzy i czuciowo powierzchnię języka.
Nerwy węchowe I – nerwy czaszkowe będące istotną częścią narządu powonienia. Zaliczamy je do nerwów czuciowych (zmysłowych).
Nerw wzrokowy II (łac. nervus opticus) - nerw czaszkowy czuciowy (zmysłowy).
Nerwiak niedojrzały jest nowotworem wywodzącym się z komórek cewy nerwowej. Rozwija się głównie w rdzeniu nadnerczy i w przykręgosłupowych zwojach współczulnych.
Nerwiakowłókniakowatość (neurofibromatoza) należy do zespołów nerwowo-skórnych.
Nerwiakowłokniakowatość (neurofibromatoza) należy do zespołów nerwowo-skórnych.
Nerwy czaszkowe, mózgowe – zaliczane do obwodowego układu nerwowego, unerwiają głównie głowę i szyję, wyjątkiem jest nerw błędny, który unerwia narządy wewnętrzne klatki piersiowej i jamy brzusznej.
Nerwy rdzeniowe – zaliczane do obwodowego układu nerwowego. Zazwyczaj to 31 par nerwów, które pozostają w łączności z rdzeniem kręgowym, opuszczają one rdzeń kręgowy przez otwory międzykręgowe.
Neuromer – odcinek, segment rdzenia kręgowego. Z neuromeru wychodzi jedna para nerwów rdzeniowych.
Nocyceptory – receptory bólowe to nagie zakończenia nerwowe reagujące na bodźce uszkadzające tkanki.
Osłonka mielinowa – zwana również rdzenną, osłonka która osłania niektóre włókna nerwowe.
Ośrodek powonienia - obszar mózgu człowieka odpowiedzialny za analizę i interpretację bodźców odbieranych przez narząd powonienia.
Pęcherz nadreaktywny – niezależne od woli wydalanie moczu będące skutkiem niepohamowanego parcia.
czucie to zdolność odbierania przez organizm różnego typu wrażeń zmysłowych takich jak, smak, zapach, dotyk, itp.
Potencjał progowy – krytyczny potencjał błony komórkowej ciała neuronu, który wynosi -55mV.
Potencjał spoczynkowy błony komórkowej – różnica potencjału elektrycznego pomiędzy wnętrzem neuronu a płynem międzykomórkowym, która ma miejsce w stanie spoczynku, czyli, gdy nie jest przewodzony impuls.
Receptory – wyspecjalizowane struktury komórkowe odbierające informacje z otoczenia.
Rwa kulszowa - zespół objawów związany z uciskiem na korzenie nerwów rdzeniowych L4-S3 tworzących nerw kulszowy, lub bezpośrednio na nerw.
Splot nerwowy – to miejsce w którym dochodzi do wymieszania się nerwów między sobą, w organizmie ludzkim wyróżniamy prawie 100 splotów nerwowych.
Stwardnienie guzowate (choroba Bourneville’a-Pringle’a) należy do zespołów nerwowo-skórnych.
Tiki to nagłe, mimowolne, gwałtowne, okresowe i nierytmiczne ruchy mięśni lub wokalizacje, których nie można opanować własną wolą.
Tkanka glejowa, komórki glejowe – stanowi strukturę podporową tkanki nerwowej. Pośredniczy w wymianie produktów przemiany materii między komórkami nerwowymi.
Tkanka nerwowa – najwyżej zorganizowana tkanka w organizmie człowieka, która tworzy układ nerwowy i jest zbudowana z komórek nerwowych (w liczbie 14-15 miliardów) i tkanki łącznej zwanej tkanka glejową.
Układ nerwowy (łac. systema nervosum) – system, który zapewnia łączność naszego organizmu z otoczeniem, światem zewnętrznym, sprawuje kontrolę i zespala układy w jedną całość, zapewnia zdolność danego organizmu czy narządu do reagowania na bodźce.
Układ nerwowy obwodowy składa się z: 12 par nerwów czaszkowych i zazwyczaj 31 par nerwów rdzeniowych. Nerwy przekazują informacje pomiędzy OUN a poszczególnymi unerwionymi narządami.
Wirusowe zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego jest to niebezpieczna choroba zakaźna wywoływana przez wirus polio.
Włókna przedzwojowe – skupienia wypustek pierwszych w kolejności neuronów tworzących autonomiczny układ nerwowy. Włókna te dla części współczulnej są krótkie, a dla części przywspółczulnej są długie. Na ich zakończeniach wydzielany jest mediator – acetylocholina.
Włókna zazwojowe – skupienia wypustek kolejnych neuronów tworzących autonomiczny układ nerwowy. Włókna te dla części współczulnej są długie i na swoich zakończeniach wydzielają noradrenalinę, dla części przywspółczulnej zaś są krótkie, a na swoich zakończeniach wydzielają acetylocholinę.
Włókno nerwowe – wiązka wypustek nerwowych odchodzących od ciała komórek nerwowych.
Do zaniku nerwu wzrokowego dochodzi w wyniku utraty włókien nerwowych.
Zespół górnego otworu klatki piersiowej jest zaburzeniem nerwowo-naczyniowym wywołanym uciskiem na pęczek naczyniowo-nerwowy w obrębie kończyn górnych.

Leki (1)