płuca - kompendium wiedzy o chorobach i objawach, leki i zioła, leczenie i porady zdrowotne

ilość artykułów: 17

Artykuły o: płuca

Encyklopedia zdrowia (50)

Adrenalina (epinefryna) jest hormonem i neuroprzekaźnikiem wytwarzanym przez komórki rdzenia nadnerczy, tkankę chromochłonną ciałek przyzwojowych oraz przez zakończenia nerwowe układu współczulnego.
Wzrost poziomu CA 15-3 może występować w przypadku raka gruczołu piersiowego, raka jajników, raka płuc.
Wzrost poziomu CA 15-3 może występować w przypadku raka gruczołu piersiowego, raka jajników, raka płuc.
Drogi oddechowe to narządy za pomocą których powietrze dostaje i wydostaje się z płuc. Ich funkcją jest ogrzanie, nawilżenie i oczyszczenie powietrza z pyłów, drobnoustrojów i innych zanieczyszczeń.
Drzewo oskrzelowe (arbor bronchalis) – powstaje w wyniku rozgałęzienia oskrzeli wewnątrz płuca.
Dyfuzja gazów w płucach – w pęcherzykach płucnych zachodzi wymiana gazów pomiędzy powietrzem i krwią przepływającą przez sieć naczyń włosowatych otaczających pęcherzyki.
Dyfuzja gazów w tkankach - wymiana tlenu i dwutlenku węgla pomiędzy krwią, a tkanką zachodzi w naczyniach włosowatych.
Gazometria krwi jest to badanie, w którym oznacza się parametry służące do oceny wymiany gazowej i równowagi kwasowo – zasadowej.
Gazometria krwi jest to badanie, w którym oznacza się parametry służące do oceny wymiany gazowej i równowagi kwasowo – zasadowej.
Grona płucne (łac. acinus pulmonalis) – są podstawową jednostką czynnościową i anatomiczną płuc powstałą z podziału zrazików płucnych.
Gruźlica – choroba zakaźna wywołana przez prątka gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis).
Histamina jest aminą biogenną wytwarzaną głównie w płucach, skórze, ośrodkowym układzie nerwowym (jako neuromediator), błonie śluzowej nosa, żołądka oraz w ziarnistościach komórek (mastocyty, bazofile) biorących udział w reakcji zapalnej.
Jama opłucnej - szczelinowata jama zlokalizowana między opłucną płucną i ścienną wypełniona płynem surowiczym.
Kontrola wentylacji płuc - częstość i głębokość oddychania kontrolowana i regulowana jest przez ośrodkowy układ nerwowy.
Linia łopatkowa - linia biegnąca pionowo przez dolny kąt łopatki, równolegle do linii pośrodkowej tylnej, przykręgowej czy linii pachowej tylnej(przy opuszczonych wzdłuż tułowia kończynach górnych).
Linia pachowa – biegnie od szczytu dołu pachowego pionowo w dół, po bocznej ścianie klatki piersiowej.
Linia pośrodkowa przednia - linia biegnąca w płaszczyźnie pośrodkowej ciała, przechodzi przez środek czoła, środek wcięcia szyjnego rękojeści mostka i ciągnie się aż do środkowego punktu dolnego brzegu spojenia łonowego.
Linia pośrodkowa tylna - linia biegnąca w płaszczyźnie pośrodkowej ciala, przez końce wyrostków kolczystych kręgów, grzebień pośrodkowy kości krzyżowej aż do wierzchołka kości guzicznej.
Mały obieg krwi (płucny) – odpowiada za pozbycie się wyprodukowanego w tkankach i zgromadzonego we krwi CO2 (dwutlenku węgla) oraz jej ponowne natlenowanie.
Mięsień piersiowy mniejszy - mięsień ten podczas skurczu unosi żebra. Jest jednym z mięśni wdechowych.
Mięśnie kolcowo-żebrowe - są to mięśnie powierzchowne grzbietu, należy do nich mięsień: zębaty tylny górny i mięsień zębaty tylny dolny.
Mięśnie międzyżebrowe wewnętrzne - znajdują się między kątami żeber a mostkiem. Włókna mięśni międzyżebrowych wewnętrznych biegną przeciwnie do włókien mięśni międzyżebrowych zewnętrznych i są pomocniczymi mięśniami wydechowymi.
Mięśnie międzyżebrowe zewnętrzne - przebiegają na całej klatce piersiowej pomiędzy sąsiednimi żebrami. Należą do mięśni wdechowych.
Mukowiscydoza jest nieuleczalną chorobą uwarunkowaną genetycznie.
Objętość oddechowa (TV) (ang. tidal volume) - objętość powietrza wdychana i wydychana w czasie swobodnego oddychania.
Objętość zalegająca (RV) (ang. residual volume) - objętość powietrza, która zawsze pozostaje w płucach po maksymalnym wydechu.
Objętość zapasowa wdechowa (IRV) - objętość powietrza wciągana do płuc w czasie maksymalnego wdechu wykonywanego po swobodnym wdechu.
Oddychanie zewnętrzne - złożony proces oddychania polegający na doprowadzeniu cząsteczek tlenu do wnętrza komórek oraz usunięciu na zewnątrz ciała dwutlenku węgla wyprodukowanego w tkankach.
Odruch Heringa - Breuera – odruchowe przerwanie wdechu w reakcji na bodźce rozciągające mechanoreceptory w obrębie płuc i klatki piersiowej (receptorów płuc - SAR).
Opłucna – cienka błona surowicza wyściełająca jamę klatki piersiowej i pokrywająca płuca.
Ośrodek pneumotaktyczny - ośrodek hamujący wdech, położony w przedniej części mostu.
Pęcherzyki płucne – elementy strukturalne miąższu płuc, które stanowią ich główną masę. W pęcherzykach płucnych zachodzi wymiana gazowa.
Pień płucny - rozpoczyna się w prawej komorze serca, od której odgraniczony jest zastawką półksiężycowatą pnia płucnego.
Płuca (łac. pulmones) – narządy parzyste (płuco lewe i płuco prawe) należące do układu oddechowego. W płucach odbywa się proces wymiany gazowej (oddychanie).
Pneumocyty – są to komórki budujące ściany pęcherzyków płucnych. Wyróżniamy trzy typy pneumocytów: typ I, typ II i typ III.
Pojemność czynnościowa zalegająca płuc (FRC) – jest to powietrze pozostające w płucach po spokojnym wydechu.
Pojemność płuc całkowita (TLC) (ang. total lung capacity) – pojemność płuc na szczycie najgłębszego wdechu, która u dorosłego mężczyzny wynoszi 5-6 litrów powietrza.
Pojemność płuc wdechowa (IC) – stanowi powietrze wciągane do płuc w czasie najgłębszego wdechu po spokojnym wydechu.
Pojemność życiowa (VC) – ilość powietrza, które można usunąć z płuc po maksymalnym wdechu w czasie maksymalnego wydechu.
Pojemność życiowa wdechowa - ilość powietrza wciągana do płuc podczas maksymalnego wdechu po najgłębszym wydechu.
Zespół kliniczny charakteryzujący się zwiększeniem oporu naczyniowego w krążeniu płucnym oraz prawo-lewym przeciekiem krwi doprowadzającym do zaburzenia utlenowania organizmu noworodka.
Pulmonologia - dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc i układu oddechowego.
Rozedma jest to nieodwracalne uszkodzenie struktury płuc, które powoduje zaburzenie ich funkcji, a podstawowym objawem chorobowym jest duszność.
Ruchy oddechowe – wentylacja płuc jest procesem zależnym od mięśni zmieniających kształt klatki piersiowej.
Spirometria – badanie medyczne, podczas którego przeprowadza się pomiar objętości i pojemności płuc oraz przepływu powietrza znajdującego się w płucach i oskrzelach w różnych fazach cyklu oddechowego.
Surfaktant – czynnik powierzchniowy zmniejszający napięcie w pęcherzykach płucnych.
Wentylacja płuc - jest to proces w czasie którego do pęcherzyków płucnych zasysane jest powietrze atmosferyczne zawierające tlen i inne gazy.
Współczynnik oddechowy (RQ) – współczynnik, który wskazuje na stosunek objętościowy pomiędzy uwolnionym z organizmu dwutlenkiem węgla i pochłoniętym tlenem w jednostce czasu.
Zapalenie płuc - stan zapalny miąższu płucnego, wywołany najczęściej przez dwoinkę zapalenia płuc (Streptococcus pneumoniae).
O zatorowości płucnej mówimy wówczas, gdy dochodzi do pełnego lub częściowego zamknięcia tętnicy płucnej lub jej odgałęzień przez zator. Materiałem zatorowym może być zakrzep, powietrze, fragmenty tkanki tłuszczowej, płyn owodniowy lub komórki nowotworowe.

Leki (29)