Ulotka leku - dawkowanie, działanie, zastosowanie

Desinobon - Acidum zoledronicum - zastosowanie i działanie lecznicze

Podstawowe informacje
Skład kwas zoledronowy
Postać koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Kategoria Układ mięśniowo-szkieletowy
Specjalności Onkologia kliniczna
Ortopedia i traumatologia narządu ruchu
Działanie hamuje rozpad kości
Zamów w doz.pl Desinobon, 4 mg/5 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 fiolka

Wskazania:

Substancją czynną w leku Desinobon jest kwas zoledronowy, który należy do grupy leków zwanych bisfosfonianami. Kwas zoledronowy działa przez wiązanie się z tkanką kostną i opóźnianie szybkości przebudowy kości. Jest stosowany: w zapobieganiu powikłaniom kostnym, np. złamaniom u dorosłych pacjentów z przerzutami nowotworowymi do kości (rozsiew nowotworu z pierwotnego miejsca występowania do kości); w celu zmniejszenia stężenia wapnia we krwi dorosłych pacjentów, w przypadkach, kiedy stężenie jest zwiększone z powodu obecności nowotworu.

Dawkowanie:

>Lek Desinobon jest podawany jako wlew kroplowy (infuzja) do żyły. Lek Desinobon może być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, posiadający odpowiednie umiejętności dożylnego podawania bisfosfonianów (tzn. podawania do żyły). Lekarz zaleci wypicie odpowiedniej ilości wody przed każdym podaniem leku, aby zapobiec odwodnieniu. Nie zaleca się stosowania leku Desinobon u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Możliwe skutki uboczne:

>Bardzo często: małe stężenie fosforanów we krwi; często: ból głowy i objawy grypopodobne obejmujące gorączkę, zmęczenie, osłabienie, senność, dreszcze oraz bóle kości, stawów i (lub) mięśni, objawy ze strony przewodu pokarmowego w postaci nudności i wymiotów oraz utrata apetytu, zapalenie spojówek, mała liczba czerwonych krwinek (niedokrwistość), ciężkie zaburzenia czynności nerek, małe stężenie wapnia we krwi; niezbyt często: ból w jamie ustnej, ból zębów i (lub) szczęki, obrzęk lub owrzodzenia w jamie ustnej, zdrętwienie lub uczucie ciężkości szczęki, lub ruszanie się zębów, u pacjentek z osteoporozą pomenopauzalną leczonych kwasem zoledronowym zaobserwowano nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków), reakcje nadwrażliwości, niskie ciśnienie krwi, ból w klatce piersiowej, reakcje skórne (zaczerwienienie i obrzęki) w miejscu podania, wysypka, swędzenie, wysokie ciśnienie krwi, spłycenie oddechu, zawroty głowy, zaburzenia snu, mrowienie i drętwienie rąk lub stóp, biegunka, mała liczba białych krwinek i płytek krwi, małe stężenie magnezu i potasu we krwi, senność, łzawienie oczu, nadwrażliwość oczu na światło, nagłe uczucie zimna z omdleniem, zwiotczeniem ciała lub zapaścią, trudność w oddychaniu, z sapaniem i kaszlem, pokrzywka; rzadko: wolne bicie serca, splątanie, w rzadkich przypadkach mogą wystąpić nietypowe złamania kości udowej szczególnie u pacjentów długotrwale leczonych z powodu osteoporozy; bardzo rzadko: omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem krwi, silny ból kości, stawów i (lub) mięśni, czasami powodujący unieruchomienie, bolesne zaczerwienienie i (lub) obrzęk w obrębie oczu. Występowały bardzo rzadkie przypadki senności związane ze stosowaniem kwasu zoledronowego. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych i wykonywania innych czynności wymagających skoncentrowanej uwagi.

Poinformuj lekarza:

Jeśli masz uczulenie (nadwrażliwość) na kwas zoledronowy, inny bisfosfonian (grupa leków, do których należy lek Desinobon) lub na którykolwiek z pozostałych składników leku. Jeśli występują lub występowały: dolegliwości nerek, ból, obrzęk lub zdrętwienie szczęki, uczucie ciężkości szczęki lub ruszania się zębów. Jeśli jesteś w trakcie leczenia stomatologicznego albo zamierzasz poddać się zabiegowi chirurgii szczękowej; należy wówczas poinformować stomatologa o przyjmowaniu leku Desinobon. Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które planujesz stosować. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza o przyjmowaniu: antybiotyków z grupy aminoglikozydów (leki stosowane w leczeniu ciężkich zakażeń), talidomidu (leku stosowanego w leczeniu pewnych nowotworów krwi z zajęciem kości) lub innych leków, które mogą być szkodliwe dla nerek, jakichkolwiek innych leków zawierających kwas zoledronowy stosowanych w leczeniu osteoporozy i innych nienowotworowych chorób kości lub innych bisfosfonianów, leków antyangiogennych (stosowanych w leczeniu raka). Gdy jesteś w ciąży lub ją podejrzewasz oraz gdy karmisz piersią.

Uwaga!
Encyklopedia nie zastępuje wizyty w gabinecie lekarskim i nie służy samoleczeniu. Zawiera ona informacje na temat składu, wskazań, dawkowania oraz możliwych skutków ubocznych leków, suplementów diety oraz wyrobów medycznych. W zakładce "Poinformuj lekarza" zwrócono uwagę na najważniejsze leki i choroby, o których powinniśmy powiedzieć lekarzowi. Nie oznacza to jednak, że możemy pominąć pozostałe aktualnie stosowane leki oraz odczuwane dolegliwości. Wszelkie wątpliwości, nawet te dotyczące leków dostępnych bez recepty, konsultuj z lekarzem lub farmaceutą. Zawsze zapoznaj się z dołączoną do opakowania ulotką, która zawiera szczegółowe informacje na temat danego leku, suplementu diety lub wyrobu medycznego. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami decyduje o skuteczności i bezpieczeństwie leczenia. Lista zamienników handlowych nie stanowi podstawowego źródła informacji odnośnie zamiany leku na inny. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta. Pamiętaj, że żaden suplement diety nie może być stosowany jako zamiennik zróżnicowanej diety i nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Tylko urozmaicona, zbilansowana dieta jest najlepszym sposobem sprzyjającym prawidłowemu rozwojowi i funkcjonowaniu organizmu oraz zachowaniu zdrowia.