Ulotka leku - dawkowanie, działanie, zastosowanie

Estmar - Desogestrelum, Ethinylestradiolum - zastosowanie i działanie lecznicze

Podstawowe informacje
Skład dezogestrel
etynyloestradiol
Postać tabletki
Kategoria Układ moczowo-płciowy i hormony płciowe
Specjalności Ginekologia i położnictwo
Działanie antykoncepcja hormonalna

Wskazania:

Doustna antykoncepcja.

Dawkowanie:

>Należy przyjmować po jednej tabletce leku Estmar na dobę, popijając jeśli to koniecznie niewielką ilością wody. Tabletki można przyjmować niezależnie od jedzenia. Należy je przyjmować codziennie mniej więcej o tej samej godzinie. Blister zawiera 21 tabletek. Przy każdej tabletce wydrukowany jest dzień tygodnia, w którym dana tabletka powinna zostać przyjęta. Jeśli, na przykład, pacjentka rozpocznie przyjmowanie leku w środę, powinna rozpocząć przyjmowanie tabletek od tabletki oznaczonej „ŚR”. Tabletki należy przyjmować zgodnie z kierunkiem strzałki wydrukowanej na blistrze aż do zużycia wszystkich 21 tabletek. Po zużyciu wszystkich tabletek należy przez kolejne 7 dni nie przyjmować tabletek. W okresie tych 7 dni bez przyjmowania tabletek (określanych jako tydzień przerwy w przyjmowaniu tabletek) powinno pojawić się krwawienie. Jest to tzw. krwawienie z odstawienia, które pojawia się zwykle drugiego lub trzeciego dnia przerwy w przyjmowaniu tabletek. Ósmego dnia po przyjęciu ostatniej tabletki leku Estmar (czyli po zakończeniu 7 dniowej przerwy w przyjmowaniu tabletek) należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z nowego blistra, bez względu na to, czy krwawienie ustało, czy nie. Oznacza to, że przyjmowanie tabletek z nowego blistra należy rozpocząć w tym samym dniu tygodnia i że krwawienie z odstawienia powinno pojawiać się w tych samych dniach co miesiąc. Przy stosowaniu leku Estmar w ten sposób działanie antykoncepcyjne utrzymuje się również podczas 7 dniowej przerwy w przyjmowaniu tabletek.

Możliwe skutki uboczne:

>W przypadku zastosowania kilku tabletek na raz mogą pojawić się nudności lub wymioty. U młodych dziewcząt może pojawić się krwawienie z pochwy. Częste lub niezbyt częste działania niepożądane:  brak lub mniej obfite krwawienie, bolesność piersi, powiększenie piersi, ból piersi, zmniejszony popęd płciowy, depresja, ból głowy, nerwowość, migrena, zawroty głowy, nudności, wymioty, trądzik, wysypka, pokrzywka, zatrzymanie płynów w organizmie, wysokie ciśnienie tętnicze krwi. Rzadko: kandydoza pochwy (rodzaj zakażenia grzybiczego), zaburzenia słuchu (otoskleroza), powikłania zakrzepowo-zatorowe, nadwrażliwość, wzmożony popęd płciowy, podrażnienie oczu spowodowane soczewkami kontaktowymi, wypadanie włosów (łysienie), swędzenie skóry, choroby skóry (rumień guzowaty – choroba skóry, w przebiegu której pojawiają się bóle stawowe, gorączka, nadwrażliwość lub zakażenie, objawiająca się małymi, bolesnymi, różowo-sinymi guzkami podskórnymi oraz w okolicy podudzi wykazującymi tendencję do nawracania; rumień wielopostaciowy- choroba skóry charakteryzująca się twardymi uniesionymi zmianami skórnymi lub wypełnionymi treścią płynną pęcherzami oraz zaczerwienieniem lub przebarwieniem skóry, często w postaci koncentrycznych stref wokół zmian), upławy, wydzielina z piersi. Brak informacji, które mogłyby sugerować, że stosowanie leku Estmar wpływa na prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Poinformuj lekarza:

Jeśli występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości wystąpił) zakrzep w naczyniu krwionośnym kończyny dolnej (zakrzepica), płuc (zatorowość płucna) lub innego narządu. Jeśli występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości wystąpił) zawał serca lub udar mózgu; choroba mogąca wskazywać na możliwość wystąpienia w przyszłości zawału serca (np. dławica piersiowa, objawiająca się silnym bólem w klatce piersiowej) lub udaru mózgu (np. przemijający napad niedokrwienia mózgu niepozostawiający żadnych następstw). Jeśli u pacjentki występuje choroba, która może zwiększać ryzyko tworzenia się zakrzepów w tętnicach, taka jak: cukrzyca z uszkodzeniem naczyń krwionośnych, bardzo wysokie ciśnienie tętnicze, bardzo duże stężenie związków tłuszczowych we krwi (cholesterolu lub triglicerydów). Jeśli cierpisz na zaburzenia układu krzepnięcia (np. na niedobór białka C). Jeśli występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości występowała) pewna odmiana migreny (z tzw. ogniskowymi objawami neurologicznymi). Jeśli występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości wystąpiło) zapalenie trzustki. Jeśli występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości występowała) choroba wątroby i czynność wątroby nadal nie wróciła do normy. Jeśli występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości wystąpił) nowotwór wątroby lub podejrzewa się nowotwór złośliwy piersi lub narządów rodnych. Jeśli występują krwawienia z pochwy o nieustalonej przyczynie lub nieprawidłowy rozrost endometrium. Jeśli masz uczulenie na etynyloestradiol lub dezogestrel lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Jeśli ktokolwiek z bliskich krewnych choruje lub chorował na raka piersi. Jeśli występuje choroba wątroby lub pęcherzyka żółciowego, cukrzyca, depresja, chorob a Leśniowskiego -Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba krwi tzw. zespół hemolityczno-mocznicowy (powodujący uszkodzenie nerek), choroba krwi tzw. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, padaczka, choroba układu immunologicznego tzw. toczeń rumieniowaty układowy (SLE), choroba, która po raz pierwszy ujawniła się podczas ciąży lub podczas wcześniejszego stosowania hormonów płciowych (np. niedosłuch, choroba krwi tzw. porfiria, wysypka skórna z pęcherzykami występująca w czasie ciąży (opryszczka ciężarnych), choroba układu nerwowego, w przebiegu której pacjent wykonuje nagłe niekontrolowane ruchy ciała (pląsawica Sydenhama). Jeśli występuje lub kiedykolwiek w przeszłości występowała ostuda (przebarwienia skóry, szczególnie twarzy i szyi zwane „plamami ciążowymi”). Jeśli występuje dziedziczny obrzęk naczynioruchowy. Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich obecnie przyjmowanych lekach i preparatach ziołowych. Należy też powiedzieć każdemu innemu lekarzowi lub dentyście zapisującemu inny lek (lub farmaceucie) o stosowaniu leku Estmar. Niektóre leki mogą zmniejszać skuteczność antykoncepcyjną leku Estmar bądź powodować niespodziewane krwawienie. Są to leki stosowane w leczeniu: padaczki (np. prymidon, fenytoina, barbiturany, karbamazepina, okskarbamazepina), gruźlicy (np. ryfampicyna), zakażenia HIV (rytonawir, newirapina) lub innych zakażeń (antybiotyki, np. gryzeofulwina, penicylina, tetracyklina), ziele dziurawca. Estmar może też wpływać na działanie innych leków, np.: leków zawierających cyklosporynę, leku przeciwpadaczkowego o nazwie lamotrygina (co może prowadzić do zwiększenia częstości występowania napadów). Jeśli występuje nietolerancja na niektóre cukry- lek zawiera laktozę. Nie należy przyjmować leku Estmar w ciąży. Jeśli kobieta planuje zajście w ciążę, może przerwać przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych w dowolnym momencie. Stosowanie leku Estmar nie jest zalecane u kobiet karmiących piersią.

Uwaga!
Encyklopedia nie zastępuje wizyty w gabinecie lekarskim i nie służy samoleczeniu. Zawiera ona informacje na temat składu, wskazań, dawkowania oraz możliwych skutków ubocznych leków, suplementów diety oraz wyrobów medycznych. W zakładce "Poinformuj lekarza" zwrócono uwagę na najważniejsze leki i choroby, o których powinniśmy powiedzieć lekarzowi. Nie oznacza to jednak, że możemy pominąć pozostałe aktualnie stosowane leki oraz odczuwane dolegliwości. Wszelkie wątpliwości, nawet te dotyczące leków dostępnych bez recepty, konsultuj z lekarzem lub farmaceutą. Zawsze zapoznaj się z dołączoną do opakowania ulotką, która zawiera szczegółowe informacje na temat danego leku, suplementu diety lub wyrobu medycznego. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami decyduje o skuteczności i bezpieczeństwie leczenia. Lista zamienników handlowych nie stanowi podstawowego źródła informacji odnośnie zamiany leku na inny. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta. Pamiętaj, że żaden suplement diety nie może być stosowany jako zamiennik zróżnicowanej diety i nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Tylko urozmaicona, zbilansowana dieta jest najlepszym sposobem sprzyjającym prawidłowemu rozwojowi i funkcjonowaniu organizmu oraz zachowaniu zdrowia.