Ulotka leku - dawkowanie, działanie, zastosowanie

Olwexya - Venlafaxinum - zastosowanie i działanie lecznicze

Podstawowe informacje
Skład wenlafaksyna
Postać kapsułki o przedłużonym uwalnianiu
Kategoria Ośrodkowy układ nerwowy
Specjalności Psychiatria
Działanie przeciwdepresyjne
przeciwlękowe

Wskazania:

 Lek Olwexya stosuje się w leczeniu depresji u osób dorosłych. Olwexya wskazany jest również w leczeniu następujących zaburzeń lękowych u osób dorosłych: uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej (lęk lub unikanie sytuacji społecznych) oraz lęku napadowego (ataki paniki).

Dawkowanie:

>Lek Olwexya należy zażywać zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę, częstotliwość oraz okres stosowania ustala lekarz. Lek Olwexya należy przyjmować codziennie mniej więcej o tej samej porze, niezależnie od tego, czy rano czy wieczorem. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie należy ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać. Lek Olwexya należy przyjmować z pokarmem.

Możliwe skutki uboczne:

>Bardzo często: suchość w ustach; ból głowy, nudności, pocenie się. Często: zmniejszenie masy ciała, zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi, niezwykłe sny, zmniejszenie popędu płciowego, zawroty głowy, zwiększenie napięcia mięśniowego, bezsenność, nerwowość, mrowienie, uspokojenie, drżenie, dezorientacja, uczucie odseparowania (lub braku zaangażowania) od samego siebie i od rzeczywistości, zamazane widzenie, zwiększenie ciśnienia krwi, nagłe zaczerwienienie, kołatanie serca, ziewanie, zmniejszenie łaknienia, zaparcia, wymioty, trudności w oddawaniu moczu, zwiększona częstość oddawania moczu, zaburzenia wytrysku/orgazmu (mężczyźni), brak orgazmu, impotencja, nieregularności w miesiączkowaniu, takie jak nasilone krwawienie lub częstsze nieregularne krwawienie, osłabienie (astenia), dreszcze. Niezbyt często: siniaki, czarne smołowate stolce (kał) lub krew w stolcu, które mogą być oznaką wewnętrznego krwawienia, zwiększenie masy ciała, apatia, omamy, mimowolne skurcze mięśni, pobudzenie, zaburzenia koordynacji i równowagi, zaburzenia smaku, dzwonienie w uszach (szum uszny), zawroty głowy (zwłaszcza przy zbyt szybkim wstawaniu), omdlenie, przyspieszenie czynności serca, zgrzytanie zębami, biegunka, wysypka, nadmierna utrata włosów, zatrzymanie moczu, zaburzenia orgazmu (kobiety), nadwrażliwość na światło. Rzadko: uczucie niepokoju lub niezdolność do usiedzenia lub ustania w miejscu, drgawki, uczucie nadmiernego pobudzenia lub euforii, brak kontroli nad oddawaniem moczu, inne: zmniejszona liczba płytek krwi prowadząca do zwiększonego ryzyka siniaków lub krwawień, zaburzenia krwi, wysoka gorączka ze sztywnością mięśni, dezorientacja lub pobudzenie i pocenie się lub urywane ruchy mięśni, czucie euforii, ospałość, utrzymujące się szybkie ruchy gałki ocznej, niezgrabność, niepokój, uczucie bycia pijanym, pocenie się lub sztywność mięśni, które są objawami zespołu serotoninowego; dezorientacja z często występującymi omamami (majaczenie); sztywność, skurcze i niekontrolowane ruchy mięśni, myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa,u czucie mdłości lub „wirowania” (zawrotów głowy), agresja, ciężki ból oka oraz zaburzenia widzenia lub niewyraźne widzenie, obniżenie ciśnienia krwi, nieprawidłowa, przyspieszona lub nieregularna akcja serca, która może spowodować omdlenie, kaszel, sapanie, zadyszka i wysoka temperatura,ciężkie bóle brzucha lub pleców, wysypka skórna, swędzenie, łagodna wysypka, niewyjaśnione bóle mięśni, tkliwość lub osłabienie, opuchnięcie twarzy lub języka, duszność lub trudności z oddychaniem, często z wysypką skórną. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych, do czasu poznania  indywidualnej reakcji na lek.

Poinformuj lekarza:

Jeśli stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku, choroby oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (podwyższone ciśnienie w gałce ocznej). Jeżeli wystąpiło w przeszłości wysokie ciśnienie krwi. Jeżeli u wystąpiły w przeszłości: choroby serca, napady drgawek (padaczka), zmniejszone stężenie sodu we krwi (hiponatremia), zachowania agresywne. Jeżeli masz skłonność do siniaków lub do krwawień (zaburzenia krwawienia w przeszłości). Jeśli występuje duże stężenie cholesterolu. Jeżeli masz cukrzycę. Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty. Nie należy zaczynać ani przerwać stosowania innych leków, w tym leków dostępnych bez recepty, leków pochodzenia naturalnego lub ziołowego, bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Szczególnie ważne jest powiadomienie lekarza, jeżeli zażywasz: inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), tryptany (substancje stosowane w migrenowych bólach głowy), leki stosowane w leczeniu depresji, np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub leki zawierające lit, leki zawierające antybiotyk linezolid (substancja stosowana w leczeniu zakażeń), leki zawierające odwracalny IMAO, moklobemid (substancja stosowana w leczeniu depresji), leki zawierające antybiotyk linezolid (substancja stosowana w leczeniu zakażeń), leki zawierające tramadol (substancję działającą przeciwbólowo), leki zawierające ziele dziurawca zwyczajnego, leki zawierające tryptofan (stosowany w problemach ze spaniem i w depresji), ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy), haloperydol lub rysperydon (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych), metoprolol (beta-adrenolityk stosowany w leczeniu nadciśnienia i chorób serca). Gdy jesteś w ciąży lub ją podejrzewasz oraz gdy karmisz piersią.

Uwaga!
Encyklopedia nie zastępuje wizyty w gabinecie lekarskim i nie służy samoleczeniu. Zawiera ona informacje na temat składu, wskazań, dawkowania oraz możliwych skutków ubocznych leków, suplementów diety oraz wyrobów medycznych. W zakładce "Poinformuj lekarza" zwrócono uwagę na najważniejsze leki i choroby, o których powinniśmy powiedzieć lekarzowi. Nie oznacza to jednak, że możemy pominąć pozostałe aktualnie stosowane leki oraz odczuwane dolegliwości. Wszelkie wątpliwości, nawet te dotyczące leków dostępnych bez recepty, konsultuj z lekarzem lub farmaceutą. Zawsze zapoznaj się z dołączoną do opakowania ulotką, która zawiera szczegółowe informacje na temat danego leku, suplementu diety lub wyrobu medycznego. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami decyduje o skuteczności i bezpieczeństwie leczenia. Lista zamienników handlowych nie stanowi podstawowego źródła informacji odnośnie zamiany leku na inny. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta. Pamiętaj, że żaden suplement diety nie może być stosowany jako zamiennik zróżnicowanej diety i nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Tylko urozmaicona, zbilansowana dieta jest najlepszym sposobem sprzyjającym prawidłowemu rozwojowi i funkcjonowaniu organizmu oraz zachowaniu zdrowia.