Leczenie kolana za pomocą artroskopii - na czym polega?

Zwyrodnienie następuje w wyniku degradacji chrząstki stawowej wraz z warstwą podchrzęstną kości. Dochodzi do niego przede wszystkim poprzez zużycie tych powierzchni, na skutek zmian wstecznych lub urazów.

Cierpi na nią większość osób po 65 roku życia. Towarzyszy mu ból, wysięk w stawie, podwyższenie temperatury nad stawem, a także (w wyniku złamań, uszkodzeń łąkotek czy chrząstek) - niepełnosprawność , a w skrajnych przypadkach - trwałe kalectwo. Przyczyną tego rodzaju schorzenia może być również przebycie takich chorób jak: gruźlica stawowa, gościec czy koślawość bądź szpotawość kolan (nieprawidłowe ustawienie kolan w osi kończyny). 

Artroskopia

To operacyjne leczenie uszkodzonych powierzchni stawowych oraz łąkotek za pomocą tzw. artroskopu. Może być również stosowana jako metoda diagnostyki, dzięki której wykrywane są zmiany patologiczne w stawie kolanowym. W przeciwieństwie do stosowanego jeszcze niedawno rodzaju operacji, nie wymaga  ona całkowitego otworzenia stawu kolanowego oraz wykonania na nim inwazyjnego zabiegu. Dzięki temu pobyt w szpitalu jest krótszy, a co za tym idzie - również rehabilitacja.

Zabieg polega na usunięciu uszkodzonych części tj.: błona maziowa, ciało tłuszczowe czy łąkotki, z tym, że łąkotki stara się jak najbardziej oszczędzić, a więc operację ogranicza się jedynie do granic ich uszkodzenia. Nieco inne procedury są stosowane u osób sprawnych fizycznie, w porównaniu z osobami nieuprawiającymi sportu lub w podeszłym wieku.

Rokowanie

Dzięki artroskopii pacjent odczuwa zmniejszone dolegliwości bólowe, co zdecydowanie wpływa na wydłużenie jego aktywności w życiu zawodowym, a także umożliwia dłuższą niezależność od osób trzecich. Jednym z minusów tej operacji jest szybsze zużywanie nowej chrząstki (włóknistej), w wyniku czego po kilku latach należy zabieg powtórzyć. W przypadku kolan szpotawych bądź koślawych niezbędne jest również przeprowadzenie dodatkowej operacji, polegającej na ustawieniu stawu w osi kończyny. Rokowanie jest zatem pomyślne.

Rehabilitacja

Przed zabiegiem polega na nauce poruszania się za pomocą kul łokciowych. Po operacji kończyna zostaje unieruchomiona na okres około 24-48 godzin. Wykonuje się wówczas ćwiczenia izometryczne mięśni uda, ćwiczenia przeciwzakrzepowe oraz zginanie operowanej kończyny w stawie biodrowym. Na drugi dzień po operacji (za zgodą lekarza) możliwe jest również chodzenie o kulach z odciążaniem operowanej kończyny. Trzeciego dnia pacjent jest zazwyczaj wypisywany ze szpitala, jednak w domu powinien kontynuować usprawnianie kończyny (takie jakiego nauczył się podczas pobytu w szpitalu). Czas, po którym możliwe jest pełne obciążanie chorego kolana, zależy od rodzaju artroskopii. Dodatkowo zaleca się usprawnianie w gabinecie fizjoterapii, opierające się głównie na zastosowaniu laseru, pola magnetycznego czy elektroterapii. 
 
Bibliografia:

   1. „Ortopedia i traumatologia- artykuły poglądowe” – Karol Szapel
   2. " Rehabilitacja po rekonstrukcji ACL" - A. Pasierbiński , A. Jarząbek; Karolina Medical Center, Warszawa 1998


Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus