Sztuka stosowania pojedynczych leków homeopatycznych.

Leki homeopatyczne występują w bardzo różnych formach (tabletki, syropy, granulki, krople, maści, czopki i inne). Niezależnie od postaci można je zaklasyfikować do jednej z dwóch grup: leki pojedyncze lub złożone.

Leki homeopatyczne występują w bardzo różnych formach (tabletki, syropy, granulki, krople, maści, czopki i inne. Niezależnie od postaci można je zaklasyfikować do jednej z dwóch grup: leki pojedyncze lub złożone. Leki pojedyncze (jednoskładnikowe) wytwarzane są z jednego surowca, oznaczone są nazwą łacińską i odpowiednim symbolem. Właściwy lek pojedynczy dobiera lekarz homeopata na podstawie przeprowadzonego badania oraz obszernego wywiadu. Zaleca on także odpowiednie dawkowanie. Do leków pojedynczych nie jest dołączana ulotka informacyjna opisująca jakiekolwiek zalecenia. Wynika to z faktu, że ten sam lek homeopatyczny może być wykorzystywany w leczeniu różnych dolegliwości. Przyjęto jednak zasady obowiązujące podczas stosowania tej grupy leków homeopatycznych. Powinniśmy się z nimi zapoznać.

Zasady, o których warto pamiętać stosując leki homeopatyczne:

  1. Pojedyncze leki homeopatyczne należy przyjmować według wskazań lekarza homeopaty. Lekarze homeopaci twierdzą, że każda choroba jest inna, dlatego też nawet w tych samych jednostkach chorobowych, u różnych pacjentów stosują odmienne preparaty. Leku pojedynczego nie należy odstępować innym osobom ani używać w innych okolicznościach bez konsultacji z lekarzem po kursach z homeopatii. Lek, który pomaga jednej osobie, w przypadku drugiej (mimo, iż objawy wydają się być podobne) – może w ogóle nie zadziałać.
  2. Częstotliwość stosowania leku homeopatycznego zależy od stopnia nasilenia objawów chorobowych. Im ostrzej przebiega choroba, tym lek przyjmuje się częściej. W miarę poprawy wydłuża się odstęp między kolejnymi dawkami. Dokładne dawkowanie zaleci lekarz po kursach z homeopatii. Jeśli lek ma być przyjmowany np. trzy razy dziennie, stosuj się do tych zaleceń. Brak systematyczności może wpłynąć na skuteczność terapii.
  3. W procesach chorobowych o ostrym przebiegu najlepsze efekty przy zastosowaniu leków homeopatycznych uzyskuje się przy precyzyjnej diagnozie i stosowaniu leków już w początkowym stadium choroby, co zapewnia szybki efekt terapeutyczny. W przewlekłych procesach, należy zdawać sobie sprawę z konieczności długofalowego leczenia.
  4. Granulki, mikogranulki (granulki o mniejszej średnicy) przyjmuje się podjęzykowo. To zapewnia najlepsze wchłanianie leku. Nie należy ssać ani rozgryzać tych postaci leku, lecz pozwolić im powoli rozpuścić się i wchłonąć z błony śluzowej.
  5. Małe dzieci mają skłonność do połykania leku lub nie potrafią utrzymać leku pod językiem. Granulki homeopatyczne można wówczas rozpuścić w niewielkiej ilości przegotowanej wody o temperaturze pokojowej i podawać łyżeczką. Jest to również sposób zalecany przy podawaniu tego typu leków osobom starszym.
  6. Ideałem byłoby przyjmowanie leków homeopatycznych minimum trzydzieści minut przed lub ewentualnie godzinę po posiłku. Jest to związane z tym, że leki homeopatyczne przyjmowane doustnie wchłaniane są przez błonę śluzową jamy ustnej. Równoczesne przyjmowanie leków homeopatycznych oraz pokarmów i/lub płynów może ten proces zaburzać. Jeżeli zachowanie odstępu od jedzenia jest niemożliwe, zaleca się przed przyjęciem leku dokładnie wypłukać usta przegotowaną wodą. Mycie zębów podobnie jak jedzenie czy picie może przeszkadzać w prawidłowym wchłanianiu leku homeopatycznego. Zaleca się także wybranie odpowiedniej pasty do zębów stosowanej podczas leczenia homeopatycznego, nie zawierającej mięty, mentolu (np. Homeodent).
  7. Unikaj dotykania granulek palcami. Należy je nasypać do zakrętki od opakowania leku, a następnie wsypać do jamy ustnej. Wynika to przede wszystkim ze względów higienicznych i dotyczy nie tylko leków homeopatycznych, ale ogólnie wszystkich leków stosowanych doustnie. Sięgając do starszych źródeł literaturowych można znaleźć informacje, że dotykanie granulek homeopatycznych jest zabronione, ponieważ może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności terapeutycznej. Obecnie, dzięki wdrożeniu nowych metod produkcji granulek homeopatyczny takie ryzyko zostało wyeliminowane.
  8. Podczas leczenia homeopatycznego należy unikać ostrych zapachów czy olejków eterycznych pochodzących m.in. z mięty, rumianku czy eukaliptusa. Ponadto zewnętrznie nie należy stosować preparatów zawierających kamforę, a doustnie bezwzględnie przeciwwskazana jest mięta, mentol (także jako dodatek past do zębów, gumy do życia). Picie herbaty nie jest przeciwwskazane, natomiast preparaty zwierające kofeinę można ewentualnie przyjmować, pod warunkiem zachowania umiaru i odstępu pomiędzy jego spożyciem a zażyciem leku homeopatycznego.
  9. Podczas stosowania leków homeopatycznych nie jest przeciwwskazane stosowanie innych leków.  Wręcz przeciwnie - często są one łączone, ale to lekarz zadecyduje o słuszności zastosowania u Ciebie konkretnego rodzaju terapii.
  10. Pamiętaj, że homeopatia nie jest cudownym panaceum na wszystkie dolegliwości. W wielu schorzeniach homeopatia nie stanowi podstawowej metody leczenia, ale może dopełniać inne metody leczenia.
  11. Jeżeli podczas zastosowanego leczenia objawy chorobowe nie ustępują lub zaczną się nasilać należy oczywiście ponownie skonsultować się z lekarzem.

Stosując leki homeopatyczne nie zapominajmy o ich odpowiednim przechowywaniu. Należy je przechowywać, podobnie jak inne leki, w oryginalnym opakowaniu w suchym, chłodnym i ciemnym miejscu, niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, z dala od silnych substancji zapachowych (perfumy, zioła, kosmetyki). Pojemnik z lekiem powinien być szczelnie zamknięty. Przed zastosowaniem leku należy sprawdzić datę ważności podaną na opakowaniu. Nie należy go stosować po tym terminie.


Podziel się: