Stwardnienie rozsiane

Stwardnienie rozsiane to przewlekła, zapalna, demielinizacyjna choroba ośrodkowego układu nerwowego, w której dochodzi do uszkodzenia tkanki nerwowej. A co to oznacza? Chodzi o to, że włókna nerwowe są otoczone specjalną osłonką-mieliną, która w przebiegu choroby ulega zniszczeniu, a to z kolei powoduje, że impulsy nerwowe nie mogą być przekazywane pomiędzy poszczególnymi włóknami nerwowymi, co doprowadza do upośledzonego funkcjonowania całego układu nerwowego.

Objawy

Pierwsze objawy stwardnienia rozsianego zwykle pojawiają się pomiędzy 20. a 40. rokiem życia, nieco częściej u kobiet. Choć w dalszym ciągu nie do końca wyjaśniono przyczynę choroby, to jednak najbardziej prawdopodobna jest teoria mówiąca o tym, że stwardnienie rozsiane jest chorobą autoimmunologiczną- organizm sam produkuje przeciwciała, które niszczą osłonki mielinowe w nerwach . Nie wyklucza się też roli zakażeń wirusowych w powstawaniu choroby.

Choroba może rozpoczynać się w różny sposób. Bardzo często pierwszym objawem są incydenty podwójnego widzenia, pojawiają się też zaburzenia czucia w kończynach oraz na twarzy, jak również całkowite lub częściowe zaniewidzenie. Częste jest także osłabienie oraz niestabilność chodu. Pierwsze objawy bardzo często są krótkotrwałe i przemijające, zatem nie zawsze skłaniają chorego do wizyty u lekarza.

Przebieg choroby

Przebieg stwardnienia rozsianego bywa bardzo różny. Czasami choroba ulega „zatrzymaniu” i nie postępuje, czasami postępuje bardzo powoli, jednak niestety bardzo często pacjenci przechodzą kolejne rzuty choroby, które coraz bardziej upośledzają normalne funkcjonowanie chorego. Bardzo często na pojawienie się kolejnych rzutów choroby nie mają wpływu czynniki zewnętrzne, jednak czasami do postępu przyczyniają się infekcje, zmiany pór roku, urazy, zabiegi operacyjne czy też bardzo duży wysiłek fizyczny.

W postępującej chorobie pacjenci coraz częściej skarżą się na zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej, kurcze mięśni, upośledzenie chodu, dolegliwości bólowe. Pojawiają się też problemy z mową i widzeniem. Bardzo często chorzy skarżą się na uczucie „przebiegania prądu” wzdłuż kręgosłupa (objaw Lhermitte’a). W bardziej zaawansowanej chorobie pacjenci przestają chodzić, pojawiają się problemy ze sprawnością zwieraczy (nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu, nagłe parcie na mocz, zaparcia) oraz ograniczona sprawność ruchowa kończyn górnych. Często chorzy zaczynają cierpieć na depresję i inne zaburzenia psychiczne.  W bardzo zaawansowanej postaci choroby pacjenci tracą zdolność samodzielnego funkcjonowania i są zależni od osób opiekujących się nimi.

Rozpoznanie

Do rozpoznania choroby potrzebne są objawy kliniczne, jednak wykorzystuje się też różne badania dodatkowe. Bardzo pomocnym badaniem jest rezonans magnetyczny mózgu, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz ocena  przewodzenia przez włókna nerwowe (tzw. potencjały wywołane).

Leczenie

Nie wynaleziono jeszcze niestety w pełni skutecznej metody leczenia, która zupełnie hamowałaby jej postęp. Obecnie do leczenia choroby wykorzystuje się leki immunomodulujące, immunosupresyjne, sterydy. Konieczne jest też leczenie objawowe, dzięki któremu poprawia się komfort życia pacjenta cierpiącego z powodu uciążliwych objawów. Bardzo ważna jest także właściwa rehabilitacja.

Pacjent chory na stwardnienie rozsiane powinien zostać otoczony, poza opieką lekarza neurologa i rehabilitanta, także troskliwą opieką najbliższych mu osób.  Rodzina i przyjaciele powinni zapewniać choremu wsparcie, pomagać mu w codziennym funkcjonowaniu, a przede wszystkim wykazywać się cierpliwością i troskliwością - obecność bowiem kogoś bliskiego czasami może w tej sytuacji pomóc bardziej niż leki.


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus