Przegląd kiełków – część 2

W pierwszej części przeglądu kiełków opisywaliśmy najpopularniejsze odmiany. Drugą poświęcamy kiełkom rzadziej dostępnym w sklepach, co nie znaczy, że mniej wartościowym.

Burak

Kiełki buraka mają bardzo twarde skorupki, które są niestrawne. Pod nimi kryją się jednak witaminy A, C i z grupy B, a także cenne składniki mineralne, w tym żelazo, wapń, magnez, potas, mangan, miedź i kobalt.

Ten ostatni jest pierwiastkiem wchodzącym w skład kobalaminy, niezbędnej do tworzenia nowych ciałek krwi. Z tego powodu kiełki buraka poleca się włączyć do diety osób zmagających się z anemią.

Betacyjaniny, czyli fioletowe barwniki buraka, mają właściwości przeciwutleniające, pomagają zapobiegać nowotworom i miażdżycy. Błonnik zawarty w kiełkach ułatwia trawienie i  walkę ze schorzeniami gastrycznymi.

Kwas foliowy obecny w kiełkach reguluje wzrost i funkcjonowanie komórek oraz ma wpływ na dobre samopoczucie psychiczne.

Kapusta

Kiełki białej kapusty są bogatym źródłem witaminy C, korzystnie wpływają na układ odpornościowy. Zawierają także witaminy z grupy B oraz duże ilości błonnika i białka. W składzie mają ponadto m.in. wapń, żelazo, magnez i jod. Najcenniejszym składnikiem kiełków białej kapusty jest jednak sulforafan, czyli przeciwutleniacz, który działa antynowotworowo.

Sulforafan znajdziemy też w składzie kiełków kapusty czerwonej, który wraz z  indolkarbinolem pobudza organizm do produkcji enzymów przeciwnowotworowych.  Kiełki zawierają też witaminy A, C, E, H, K, PP oraz z grupy B. Wykiełkowane nasiona czerwonej kapusty wzmacniają kości i zęby.

Pszenica

O włączeniu do diety kiełków pszenicy powinny pomyśleć osoby aktywne fizycznie. W składzie mają duże ilości białka (25 proc.) i bardzo dużo fosforu (ponad 1000 mg na 100 g), który współuczestniczy w mineralizacji kości i zębów oraz przemianach tłuszczu i węglowodanów. Do tego dochodzą wapń, potas i magnez.

Pszeniczne kiełki zawierają witaminy A i E oraz witaminy z grupy B zmniejszające ryzyko zawału serca i wspomagające terapie antynowotworowe. Nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3 mają właściwości przeciwrakowe i spowalniają starzenie się komórek. Kiełki pszenicy pomagają zachować w dobrej kondycji skórę, włosy i paznokcie, a także wspomagają układ nerwowy.

Soja

Kiełki soi od stuleci goszczą na azjatyckich stołach. Zaostrzają apetyt, dodają energii, a także poprawiają wygląd włosów i skóry. Sojowe kiełki są bogate w białko i nienasycone kwasy tłuszczowe. Zawarte w nich fitosterole zapobiegają wchłanianiu cholesterolu, a fosfor dba o dobrą kondycję mięśni, w tym najważniejszego – sercowego. Fitoestrogeny soi łagodzą objawy przekwitania oraz zmniejszają zagrożenie osteoporozą, miażdżycą i rakiem sutka.

Kozieradka

Kozieradka to niepozorna roślina z rodziny bobowatych, której kiełki mają w składzie dużo białka (29 proc.). Kiełki są także wartościowym źródłem witamin A i C oraz żelaza. Błonnik obecny w kozieradce pobudza perystaltykę jelit.

Spożywanie kiełków usprawnia wchłanianie pokarmów, wydzielanie soków żołądkowych, reguluje pracę wątroby, działa osłonowo na układ pokarmowy. Z tego powodu kozieradka może być ważnym składnikiem posiłków osób cierpiących na chorobę wrzodową.


Podziel się:


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus