Zaburzenia erekcji – jak działają leki na potencję?

Problemy takie jak niezdolność do osiągnięcia i utrzymania erekcji w stopniu wystarczającym do satysfakcjonującej aktywności seksualnej, stają się niestety coraz powszechniejsze. Sprzyjają im niewątpliwie współczesne czasy (tempo życia, narażenie na ciągły stres).

Zaburzenia w tym ważnym aspekcie życia, niestety nadal traktowanym jako temat tabu, przyczyniają się do "zgrzytów" w relacjach partnerskich i obniżenia męskiej samooceny. Efektem pogorszenia stanu psychicznego jest z kolei dalsze pogłębianie się problemów dotyczących życia seksualnego, co stanowi klasyczny przykład mechanizmu "błędnego koła". Czy mężczyźni mogą temu przeciwdziałać i kiedy należy udać się do lekarza?

Przyczyny zaburzeń erekcji

Mechanizm erekcji wymaga precyzyjnego, prawidłowego współdziałania układu nerwowego oraz naczyniowego. Najważniejsze procesy czynnościowe dotyczą śródbłonka i mięśni gładkich ciał jamistych. Istotną rolę odgrywa tu cGMP (cGMP; cyclic guanosine monophosphate). Jego działanie polega na uwalnianiu jonów wapnia z cytoplazmy komórek mięśni gładkich, co prowadzi do relaksacji naczyń doprowadzających krew do prącia. Efektem tej relaksacji jest zwiększenie napływu krwi tętniczej do zatok ciał jamistych prącia, a następnie skurcz układu żylnego prącia i w konsekwencji erekcja. Oprócz takich czynników jak wspomniany już stres i przepracowanie możliwymi przyczynami wystąpienia zaburzeń erekcji mogą być także choroby układu sercowo-naczyniowego (miażdżyca, nadciśnienie tętnicze) oraz choroby metaboliczne i endokrynologiczne (cukrzyca, niedobór testosteronu, nadmiar prolaktyny). Dla męskiej sprawności seksualnej bardzo ważna jest więc okresowa kontrola ciśnienia tętniczego, stężenia glukozy (cukru) we krwi czy oznaczanie stężenia cholesterolu (tzw. lipidogram). Zaburzenia erekcji mogą (choć jest to kwestia indywidualna) pojawić się również w trakcie przyjmowania szczególnych grup środków farmakologicznych, które regulując poziom neuroprzekaźników w mózgu mogą jednocześnie obniżać wrażliwość na bodźce seksualne. Nie bójmy się wtedy porozmawiać o tym z lekarzem. W żadnym wypadku nie próbujmy jednak modyfikować zaleconej terapii samodzielnie.

Leki na potencję – inhibitory fosfodiesterazy typu 5

Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 są lekami pierwszego rzutu w terapii zaburzeń erekcji. Ich mechanizm działania jest podobny – polega na hamowaniu enzymu rozkładającego cGMP. Obecnie stosuje się trzy leki z tej grupy: sildenafil (piśmiennictwo na jego temat jest najobszerniejsze), wardenafil i tadalafil. Różnią się one m.in. maksymalnym czasem działania. Leki te są wydawane wyłącznie na podstawie ważnej recepty lekarskiej (wyjątkiem jest dopuszczony do sprzedaży w maju 2016 roku preparat zawierający sildenafil, czyli substancję czynną, która do tej pory legalnie była dostępna jedynie na receptę). Ich stosowanie musi być bowiem poprzedzone dokładną diagnostyką podłoża problemu, oceną stanu układu sercowo-naczyniowego oraz wykluczeniem interakcji z równocześnie przyjmowanymi lekami. Łączne zastosowanie środków farmakologicznych z grupy tzw. azotanów jest w tym przypadku bezwzględnie przeciwwskazane, ponieważ takie jednoczesne skojarzenie może spowodować znaczny spadek ciśnienia tętniczego z odruchowym przyspieszeniem częstości akcji serca.

Kiedy do lekarza?

Chwilowo zmniejszone zainteresowanie seksem i niemoc w tym obszarze nie musi nas od razu niepokoić. Wystarczy wówczas popracować nad trybem życia. Warto też porozmawiać wspólnie o urozmaiceniu sztuki miłosnej. W aptece dostępne są też rozmaite suplementy diety wspierające męską sprawność seksualną. Zawierają one najczęściej takie składniki jak: energetyzujący żeń-szeń, buzdyganek ziemny (Tribulus terrestris), jako mający wpływ na poziom "hormonu męskości" – testosteronu, czy też L-argininę biorącą udział w regulacji przepływu krwi w tkankach. Nie należy im jednak w żadnym wypadku przypisywać leczniczego działania, choć bardzo często reklamy mylnie je sugerują. Kiedy mamy już do czynienia z zaburzeniem, nie wstydźmy się poprosić lekarza o pomoc. Wręcz przeciwnie – może to być ważny sygnał, którego nie powinniśmy lekceważyć. Zaburzenia erekcji uważa się nawet za „wczesne okno diagnostyczne” w chorobie wieńcowej. Wstępna diagnoza i leczenie w przypadku mężczyzn, mogą być planowane przez lekarza rodzinnego. W dalszej kolejności odbywa się konsultacja u seksuologa lub urologa.

Bądźmy ostrożni!

W związku z faktem, że tego typu problemy są dla nas (niepotrzebnie) wstydliwym tematem, bardzo często szukamy anonimowo pomocy w internecie. Tu czyha na nas szereg niebezpieczeństw. Przede wszystkim środki na potencję, tak określa się je zwyczajowo, należą do jednych z najczęściej fałszowanych. Taki lek może zawierać nieprawidłową ilość substancji aktywnych, niewłaściwe substancje lub też znaczną ilość zanieczyszczeń. Nie łudźmy się też, że rozpoznamy „fałszywkę”. Najnowsze przypadki ujawniania podrobionych produktów leczniczych pokazują, że proceder ten ciągle się rozwija, techniki podrabiania są coraz bardziej wyszukane (nawet w kwestii hologramów), zaś gotowy produkt do złudzenia przypomina oryginalny.


Podziel się:

Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus