Czucie smaku – rodzaj czucia odbieranego przez chemoreceptory pokrywające kubki smakowe położone na języku. Reagują one tylko wtedy, kiedy substancja wywołująca czucie smaku rozpuszczona jest w śluzie pokrywającym ich powierzchnię.

Włókna nerwowe przewodzące impulsy z komórek smakowych przebiegają w nerwach czaszkowych: VII (twarzowym), IX (językowo-gardłowym), X (błędnym) i w strunie bębenkowej. Droga przewodząca impulsy z receptorów do mózgu składa się z czterech neuronów. I neuron czuciowy odbierający czucie smaku znajduje się w zwojach nerwów czaszkowych: VII, IX i X.

II neuron mieści się w jądrze pasma samotnego, skąd pasmem samotnym docierają do III neuronu, czyli ciała jądra brzusznego tylno-przyśrodkowego wzgórza. IV neuron znajduje się w korze mózgu w zakręcie zaśrodkowym. Pobudliwości komórek smakowych może znacznie osłabnąć, jeśli wcześniej przez pewien czas działał na nie ten sam związek.