Krótkowzroczność (łac. myopia) – jedna z najczęściej spotykanych wad refrakcyjnych wzroku polegająca na tym, że układ optyczny zbyt silnie załamuje promienie i ostry obraz przedmiotu tworzy się przed siatkówką. Natomiast na siatkówce tworzy się obraz nieostry. W następstwie tego przedmioty odległe od obserwatora są niewyraźne i zatarte, podczas gdy przedmioty bliskie, w zależności od stopnia wady, mogą być widziane w sposób prawidłowy.

Istotą krótkowzroczności jest zbyt duży wymiar przednio - tylny gałki ocznej, nieprawidłowa krzywizna poszczególnych elementów układu optycznego oka – głównie rogówki i soczewki, nadmierne załamywanie promieni wpadających do oka przez układ rogówka – soczewka - ciało szkliste.

Krótkowzroczność wymaga korekcji za pomocą szkieł korekcyjnych rozpraszających dwuwklęsłych (ze znakiem „minus”). Wyróżnia się krótkowzroczność małą (do ok. -4,0 dioptrii), średnią (do ok. -8,0 dioptrii) i wysoką (powyżej -8,0 dioptrii).

Przy wysokiej miopii mogą z wiekiem wystąpić zmiany zwyrodnieniowe naczyniówki, siatkówki i ciała szklistego. Krótkowzroczność rozwija się najczęściej w okresie dojrzewania płciowego.