Nerw wzrokowy (łac. nervus opticus) - II nerw czaszkowy, rozpoczyna się w komórkach dwubiegunowych siatkówki a kończy w skrzyżowaniu wzrokowym.

Jest częścią drogi wzrokowej przewodzącej impulsy nerwowe powstałe w siatkówce w wyniku przetworzenia bodźców wzrokowych. Długość nerwu wynosi około 4,5 cm i można go podzielić na cztery części: wewnątrzgałkową (od siatkówki do zewnętrznych granic gałki ocznej), wewnątrzoczodołową (od gałki ocznej do kanału wzrokowego), wewnątrzkanałową (przechodzącą przez kanał wzrokowy) i wewnątrzczaszkową (od kanału wzrokowego do skrzyżowania wzrokowego).

Oba nerwy wzrokowe przechodzą przez kanał wzrokowy z oczodołu do jamy czaszki, gdzie ich włókna krzyżują się, tworząc skrzyżowanie wzrokowe, a następnie wnikają do mózgowia jako pasmo wzrokowe (tractus opticus), kierując się do ciała kolankowatego bocznego. Nerw wzrokowy zawiera około 1 mln włókien nerwowych. Na całej długości jest otoczony oponami mózgowo-rdzeniowymi.