Węzły chłonne (łac. nodi lymphatici) – są elementami obwodowego układu limfoidalnego leżącymi na przebiegu naczyń limfatycznych.

Węzeł chłonny ma zwykle kształt zbliżony do ziarna fasoli, otoczony jest łącznotkankową torebką. Jego zrąb zbudowany jest z tkanki łącznej, natomiast jego miąższ stanowią komórki (limfocyty, plazmocyty, makrofagi, komórki APC) biorące udział w odpowiedzi immunologicznej ustroju. Wewnątrz węzła chłonnego wyróżniamy korę, strefę przykorową i rdzeń.

1. Kora – buduje warstwę zewnętrzną węzła. Składa się z grudek limfatycznych, w których występują makrofagi i limfocyty B. Jest to strefa grasiczoniezależna.
2. Część przykorowa – przede wszystkim budują ją limfocyty T leżące pomiędzy grudkami limfatycznymi kory. Jest to strefa grasiczozależna.
3. Rdzeń – stanowi centralną część węzła. Znajdziemy w niej liczne komórki plazmatyczne, makrofagi oraz fibroblasty.

Do funkcji węzłów chłonnych należy:
- filtracja limfy,
- prezentacja antygenów,
- wewnątrz zachodzi rozmnażanie limfocytów B i T,
- są miejscem wytwarzania i wydzielania immunoglobulin przez plazmocyty.