Erytrocyty - krwinki czerwone to bezjądrzaste komórki stanowiące najliczniejszy i jeden z najważniejszych elementów morfotycznych krwi.

Prawidłowy erytrocyt ma kształt okrągłej, dwuwklęsłej w środku komórki o średnicy około 7,5 μm. Charakterystyczny kształt krwinki czerwonej zapewnia swoiste białko – spektryna, która jest zlokalizowana pod błoną komórkową. W końcowym okresie różnicowania erytrocytu zanikają w nim oprócz jądra także inne organelle, takie jak mitochondrium, centriole, aparat Golgiego.

Głównym zadaniem erytrocytów jest transport tlenu z płuc do tkanek, który odbywa się za pośrednictwem hemoglobiny. To właśnie ona nadaje krwinkom czerwone zabarwienie. Erytrocyty odgrywają także rolę w transporcie dwutlenku węgla i w mechanizmie utrzymywania równowagi kwasowo-zasadowej. Z uwagi na brak organelli nie ulegają podziałom komórkowym ani mechanizmom naprawczym. Po około 120 dniach życia ulegają zniszczeniu w śledzionie. Dlatego też organizm musi nieustannie produkować nowe erytrocyty, stopniowo zastępujące stare. Ma to miejsce w szpiku kostnym, w procesie erytropoezy.

Wartości prawidłowe krwinek czerwonych są określane przez każde laboratorium indywidualnie, ale przeciętnie wynoszą dla dorosłego mężczyzny 4,5-5,9 mln/mm3, dla kobiet około 3,9-5,6 mln/mm3.