Badanie tętna (pulsu) - pozwala nam określić prawidłowość pracy serca i pośrednio także stan naczyń krwionośnych. Polega na palpacyjnej ocenie rytmicznego rozciągania ściany naczyń krwionośnych wywołanego nagłymi zmianami ciśnienia krwi w następstwie skurczów i rozkurczów komór serca.

W trakcie badania tętna lekarz dokonuje oceny następujących parametrów: częstość, wypełnienie, napięcie oraz miarowość tętna. Dokonuje się go na tętnicach powierzchownych; najczęściej na tętnicy promieniowej, ale także na szyjnej zewnętrznej, skroniowej, ramiennej, udowej, podkolanowej lub grzbietowej stopy.

Technika polega na uciśnięciu tętnicy opuszkami palców w miejscu, w którym leży ona bezpośrednio pod skórą. Nie powinno się badać tętna kciukiem, ponieważ badający wyczuwa wtedy tętno własne, a nie osoby badanej. Pomiar tętna jest najszybszą i najprostszą metodą podstawowej oceny pracy serca. Wartość prawidłowa tętna u człowieka dorosłego w spoczynku wynosi 60-100/min. Tętno > 100/min określamy mianem tachykardii. Tętno < 60/min. (wg niektórych źródeł < 50/min) nazywamy bradykardią.