Tchawica (łac. trachea) – przewód leżący do przodu od przełyku, łączący krtań z oskrzelami głównymi. Wzmocniony jest podkowiastymi chrząstkami tchawiczymi (cartilagines tracheales), pomiędzy którymi są więzadła obrączkowate (ligamenta annularia). Od wewnątrz tchawica wysłana nabłonkiem migawkowym. Długość tchawicy wynosi około 11 cm, natomiast średnica mieści się w granicach od 13 do 22 mm. Ściana tchawicy składa się z 3 warstw:
- błony śluzowej pokrytej nabłonkiem migawkowym,
- błony włóknistej składającej się z chrząstek, mięśni i włókien,
- błony zewnętrznej, czyli łącznotkankowej torebki okrywającej cały narząd.

W dolnej, końcowej części tchawica rozdwaja się - rozdwojenie tchawicy (bifurcatio tracheae), na dwa oskrzela główne: prawe i lewe (bronchus principalis dexter et sinister).