Wątroba - jest to największy narząd jamy brzusznej i jednocześnie największy gruczoł ludzkiego organizmu. Zajmuje on okolicę podżebrową prawą, znaczną część okolicy nadbrzusza i część okolicy podżebrowej lewej.

Od góry wątroba sąsiaduje z przeponą, od dołu z jelitami i żołądkiem. Dzieli się ona na cztery części zwane płatami (prawy, lewy, czworoboczny i ogoniasty). Innym podziałem jest podział na segmenty naczyniowe wątroby, których jest 8. Są to części miąższu wątroby, które mają oddzielone od siebie naczynia krwionośne i drogi żółciowe wewnątrzwątrobowe. Pozwala to na wycięcie poszczególnych segmentów narządu bez uszkodzenia pozostałych.


Podstawowym i zarazem najmniejszym elementem dość złożonej budowy wątroby są jej komórki zwane hepatocytami. To one prowadzą złożone procesy przemiany białek, lipidów i cukrów.

Wątroba wydziela produkowane przez siebie substancje do przewodu pokarmowego w postaci składników żółci, a także do krwi. Narząd ten bierze między innymi udział w produkcji i magazynowaniu glikogenu, który jest cukrem zapasowym, zapobiegającym niedocukrzeniu w okresach między posiłkami, utrzymywaniu prawidłowego stężenia glukozy we krwi, produkcji cholesterolu.
Bardzo ważną funkcją wątroby jest produkcja różnych substancji białkowych, takich jak czynniki krzepnięcia krwi, tworzenie i przemiana wielu aminokwasów oraz zamiana toksycznego dla organizmu amoniaku na mocznik, później wydalany z moczem.


Wątroba jest poza tym magazynem ustroju, gromadzącym glikogen, witaminy A, D, B12, a także znaczne ilości żelaza.
Wątroba jest również głównym narządem neutralizującym trucizny zarówno te które dostają się do organizmu z zewnątrz, jak i te produkowanych na miejscu, dotyczy to również leków i hormonów.

W życiu płodowym wątroba ma funkcję narządu krwiotwórczego, spełniając czynność, którą potem przejmuje szpik kostny.