Żołądek (łac. gaster, ventriculus) - workowate rozszerzenie przewodu pokarmowego, znajdujące się w części nadpępkowej jamy brzusznej, przy czym większa jego część znajduje się po lewej stronie ciała. Pełni funkcje okresowego zbiornika pokarmu, w którym odbywa się trawienie białek.

Żołądek pełni funkcję wydzielniczą (egzokrynną, endokrynną i parakrynną) oraz motoryczną.

Składa się z: wpustu, dna, trzonu, części przedodźwiernikowej i odźwiernika. W żołądku wyróżnić możemy:
- ścianę przednią, która zwrócona jest do przodu i do góry;
- ścianę tylną zwróconą do tyłu i do dołu
- dwie krzywizny - mniejszą i większą.

Żołądek może pełnić swoje funkcje dzięki złożonej budowie. Ściana żołądka, idąc od strony jego światła, zbudowana jest z błony śluzowej, mięśniowej i surowiczej. Błona śluzowa tworzy fałdy, jest wrażliwa na dotyk i temperaturę, zawiera liczne gruczoły umożliwiające trawienie. Środkowa warstwa ściany żołądka to tkanka mięśniowa gładka. Możemy tutaj wyróżnić warstwę podłużną, okrężną i włókna skośne. Od zewnątrz żołądek pokryty jest błoną surowiczą.

Żołądek ze względu na swą aktywność wydzielniczą i mechaniczną posiada bogate unaczynienie. Praca żołądka jest niezależna od naszej woli a jego czynnościami kieruje autonomiczny układ nerwowy. Pusty żołądek w kilka godzin po opróżnieniu wykazuje silne skurcze błony mięśniowej, są to tzw. skurcze głodowe.