Komórka nerwowa, neuron (łac. neuronum) – tworzy tkankę nerwową. Jest wyspecjalizowaną jednostką strukturalną i funkcjonalną zbudowaną z ciała komórki i licznych wypustek – aksonów i dendrytów. Wielkość komórek nerwowych waha się od 4 do 150 µm. Jej najistotniejszą funkcją jest przekazywanie informacji zakodowanych w postaci impulsów nerwowych przekazywanych na zasadzie procesów elektrochemicznych przebiegających w błonie komórkowej neuronu. W organizmie występuje około biliona komórek nerwowych, a większość z nich skupiona jest w ośrodkowym układzie nerwowym. Neurony dzielimy na czuciowe – biegnące od receptora; ruchowe – biegnące do efektora i kojarzeniowe – pośredniczące.

Perykarion, ciało komórki nerwowej – część cytoplazmy, która stanowi ciało neuronu. Tu znajduje się jądro komórkowe, mitochondria, aparat Golgiego, lizosomy i inne organella komórkowe.

Akson, wypustki osiowe, neuryt (łac. akson) – jedna, najczęściej najdłuższa wypustka komórki nerwowej. Przewodzi pobudzenie od ciała komórki na obwód, długość takich wypustem może dochodzić nawet do 1 metra. Dendryty, wypustki protoplazmatyczne (łac. dendritum) – krótsze, liczne i rozgałęzione wypustki odchodzące od ciała komórki nerwowej. Przewodzą pobudzenie z obwodu do komórki nerwowej.