Część współczulna (łac. pars sympatica) – inaczej układ współczulny lub sympatyczny. Część układu autonomicznego mająca swoje ośrodki w części piersiowej i lędźwiowej rdzenia kręgowego. Odpowiada za przygotowanie organizmu do "walki" lub "ucieczki", jest aktywny podczas sytuacji stresowych. Powoduje wzmożone wydzielanie gęstej śliny, szybszą pracę serca, większe dostawy glukozy do mięśni i mózgu, rozszerzenie źrenic, stroszenie włosów, wydzielanie potu na dłoniach, zatrzymanie moczu, wydzielanie adrenaliny, podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi i rozszerzenie oskrzeli. Układ ten budują dwa rodzaje włókien nerwowych: przedzwojowe – na zakończeniu których wydzielana jest acetylocholina i zazwojowe – wydzielające noradrenalinę, stąd inna nazwa układu współczulnego - część adrenergiczna.

Receptory adrenergiczne – receptory metabotropowe położone w błonach komórkowych wrażliwe na adrenalinę lub inna aminę katecholową. Wyróżniamy receptory alfa (1 i 2) i beta (1, 2 i 3).