Dżuma jest ostrą chorobą zakaźną wywoływaną przez bakterie.

Epidemiologia:
Dżuma występuje w niektórych krajach Afryki, Azji oraz Ameryki. Najwięcej przypadków rejestruje się w rejonie Azji południowo-wschodniej oraz w Brazylii.

Przyczyny:
Czynnikiem wywołującym chorobę jest bakteria Yersinia pestis. Dżuma należy do tzw. zoonoz, czyli chorób przenoszonych ze zwierząt na człowieka. W środowisku rezerwuar bakterii stanowią gryzonie; przenoszone są przez pchły.

Objawy:
Wyróżnia się trzy główne postacie dżumy:

postać dymienicza. Po kilku dniowym okresie wylęgania nagle pojawia się gorączka, dreszcze, osłabienie oraz ból głowy. W badaniu przedmiotowym stwierdza się powiększenie wątroby oraz śledziony. Charakterystycznym objawem silnie powiększone węzły chłonne, najczęściej pachowe oraz pachwinowe. Węzły chłonne stopniowo zaczynają rozmiękać, przez przetoki wydostaje się treść ropna. Jeżeli chory przyjmuje leki jego stan stopniowo się poprawia.

postać płucna. Oprócz gorączki oraz powiększenia węzłów chłonnych występuje kaszel oraz krwioplucie. Rokowanie jest jest bardzo poważne. Pomimo leczenia około 20% chorych umiera.

postać septyczna. Poza objawami choroby stwierdza się także znaczną bakteriemię, czyli obecność bakterii w krwi obwodowej. Śmiertelność również jest bardzo wysoka.

Rozpoznanie:
Rozpoznanie choroby opiera się na stwierdzeniu objawów choroby oraz obecności pałeczki dżumy w materiale pobranym od chorego do badania.

Leczenie:
W leczeniu dżumy stosuje się antybiotyki oraz leczenie powikłań występujących w trakcie choroby na przykład odwodnienia lub zmniejszonego ciśnienia krwi.