Aldosteron to mineralokortykosteroid - hormon wytwarzany przez korę nadnerczy. Reguluje stężenie elektrolitów: sodu i potasu. Hamuje wydalanie przez nerki jonów sodu kosztem zwiększonego usuwania jonów potasu. Głównym bodźcem zwiększającym syntezę aldosteronu jest pobudzenie układu renina-angiotensyna oraz aktywacja układu współczulnego. Syntezę aldosteronu pobudza również podwyższone stężenie potasu i obniżone stężenie sodu.

Renina jest związkiem produkowanym w nerkach, wpływa na powstawanie angiotensyny I. Im więcej reniny tym więcej angiotensyny I, która z kolei, przekształcana przez enzym - konwertazę, przechodzi w angiotensynę II. Ten związek ma bardzo liczne działania na nasz organizm, miedzy innymi kurczy naczynia krwionośne (co powoduje wzrost ciśnienia tętniczego) i przyczynia się do tak zwanego remodelingu mięśnia sercowego. Powoduje także wzrost produkcji aldosteronu w nadnerczach.

Epidemiologia:
U dzieci częściej występuje hipoaldosteronizm pierwotny. Hipoaldosteronizm wtórny dotyczy głównie dorosłych.

Przyczyny:
Hipoaldosteronizm może występować w wielu postaciach.

izolowany lub występujący z niedoborem glikokortykoidów – związany z pierwotną niedoczynnością nadnerczy, niedoborami enzymów steroidogenezy.

pierwotny –będący wynikiem nieprawidłowości syntezy enzymów w korze nadnerczy (w warstwie kłębuszkowatej)

wtórny – niski poziom hormonu towarzyszy innym chorobom : cukrzycy, chorobom nerek, skrobiawicy, hemochromatozie, wynika ze stosowania leków zmniejszających wytwarzanie reniny.

Objawy:
Wśród objawów istotne są utrata soli, kwasica metaboliczna, hiperkaliemia (osłabienie siły mięśni, drżenia mięśniowe, zaburzenia czucia).

Rozpoznanie:
Oprócz objawów klinicznych niezbędne jest wykonanie badań ustalających poziom hormonów we krwi i ich metabolitów w moczu, sprawdzenie poziomu elektrolitów, równowago kwasowo – zasadowej. W niektórych przypadkach, aby wykryć przyczynę zaburzeń niezbędne jest wykonanie badań obrazowych.

Leczenie:
Leczenie opiera się na podawaniu syntetycznych mineralokortykoidów pod kontrolą stężenia jonów i aktywności reninowej osocza.