Jest to wada serca, w której występuje brak fragmentu ściany oddzielającej przedsionki. Stanowi ona jedną z najczęstszych wrodzonych wad serca (3-14%).
Wada powstaje w wyniku nieprawidłowego tworzenia się przegrody międzyprzedsionkowej we wczesnym okresie życia płodowego.

Wyróżnia się 4 typy ubytków przegrody międzyprzedsionkowej:
1. Ubytek typu otworu pierwotnego (pierwszego) (ASD I)
2. Ubytek typu otworu wtórnego (owalnego, drugiego) (ASD II)- najczęstsza (ok.80%)
3. Ubytek typu zatoki żylnej (ASD-sv). Wada ta prawie zawsze wiąże się z nieprawidłowym
spływem krwi z prawych żył płucnych.
4. Ubytek typu zatoki wieńcowej (ASD-cs)

Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej powoduje lewo-prawy przeciek krwi i zwiększony przepływ płucny. Większość ubytków przegrody międzyprzedsionkowej ma charakter nierestrykcyjny, to znaczy umożliwia swobodny przepływ krwi między przedsionkami.

Nieleczona wada może się stać przyczyną występujących w wieku dorosłym zatorów, powiększenia i przerostu prawego przedsionka oraz prawej komory, a także przedsionkowych zaburzeń rytmu. Znaczna część (ok. 35%) niewielkich ubytków typu otworu wtórnego zamyka się samoistnie w 1 roku życia.

Objawy:
Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej rzadko daje objawy kliniczne we wczesnym dzieciństwie. U młodszych dzieci, nawet z istotnym przeciekiem lewo-prawym, jako jedyne objawy mogą występować częste zakażenia układu oddechowego oraz duszność w trakcie wysiłku fizycznego. U dzieci starszych w okresie dorastania niekiedy rozwijają się objawy prawokomorowej niewydolności krążenia i zaburzeń rytmu (trzepotanie i migotanie przedsionków).

Leczenie:
Ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej stanowi wskazanie do leczenia operacyjnego, podejmowanego zwykle w wieku przedszkolnym. Obecnie coraz częściej stosuje się implanty zamykające ubytek przezcewnikowo.