Wrodzony zespół różyczkowy – zespół wad wrodzonych spowodowany wewnątrzmacicznym zakażaniem płodu przez wirus różyczki.

Przyczyny:
Zespół różyczkowy rozwija się u płodów, których matki zostały zarażone wirusem różyczki w czasie ciąży. Największe ryzyko przeniesienia infekcji na płód istnieje w pierwszym trymestrze ciąży. Objawy choroby zwykle nie występują, jeżeli zakażenie wystąpi w trzecim trymestrze ciąży.

Objawy:
Do klasycznych symptomów choroby zalicza się głuchotę, wady narządu wzroku oraz nieprawidłowości w budowie serca i układu krążenia tworzące tzw. triadę różyczkową. Ponadto stwierdza się zaburzenia budowy śledziony, wątroby oraz szpiku kostnego. Noworodki mają niską masę urodzeniową, małą żuchwę oraz mikrocefalię. Wraz z wiekiem dziecka pojawią się kolejne objawy zespołu różyczkowego takie jak: opóźnienie rozwoju psychofizycznego, schizofrenia, trudności w nauce, cukrzyca oraz jaskra.

Rozpoznanie:
Diagnoza choroby opiera się na wystąpieniu objawów klinicznych choroby oraz stwierdzeniu infekcji wirusem różyczki w kobiety będącej w ciąży.

Postępowanie:
Nie ma leczenia przyczynowego choroby. Postępowanie opiera się na obowiązkowych szczepieniach ochronnych dzieci w 13-14 miesiącu życia, dziewczynek w 13 roku życia oraz kobiet w okresie rozrodczym, u których nie stwierdza się swoistych przeciwciał skierowanych przeciwko wirusowi różyczki.