Wirusowe zapalenie wątroby typu B to choroba wywołana przez wirus HBV.

Epidemiologia:
Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest jedną z najczęstszych chorób zapalnych. Na świecie wirusem zostało zakażonych około 2 mld ludzi.

Przyczyny:
Chorobę wywołuje wirus WZW typu B (HBV). Wirus przenosi się pomiędzy ludźmi (jedyny rezerwuar) przez skażoną krew lub kontakt z zanieczyszczonymi nią narzędziami. Zakażenie może być także skutkiem kontaktów seksualnych z nosicielem oraz zabiegów kosmetycznych, fryzjerskich wykonywanych za pomocą niewysterylizowanych narzędzi. Istnieje również ryzyko rozwoju WZW typu B u noworodków matek zakażonych wirusem.

Objawy:
Pacjenci najczęściej skarżą się na osłabienie oraz ból brzucha. Występują również inne objawy takie jak żółtaczka, wymioty, nudności oraz bóle mięśni. Ponadto chorzy mogą zgłaszać świąd skóry. WZW B przebiega zwykle wolniej niż WZW A, natomiast symptomy choroby są bardziej nasilone.

Rozpoznanie:
Właściwa diagnoza opiera się na badaniu klinicznym pacjenta oraz badaniach dodatkowych. Badanie krwi obwodowej wskazuje na podwyższenie stężenia aminotransferazy (ALP). Występuje również hiperbilirubinemia. Obecność wirusa we krwi potwierdza się badaniami serologicznymi wykrywającego jego antygeny oraz swoiste przeciwciała.

Postępowanie:
Aktualnie nie jest dostępne żadne leczenie przyczynowe choroby. Zaleca się ograniczenie aktywności fizycznej oraz zastosowania odpowiedniej diety. W przypadkach nasilonego świądu stosuje się leczenie farmakologiczne oraz inne metody do których należą: fototerapia, okłady oraz pielęgnacja skóry. Wskazana jest, o ile to możliwe, odstawienie leków metabolizowanych w wątrobie oraz zaburzających przepływ żółci. W przypadkach ciężkich może być konieczna okresowa hospitalizacja.