Przewlekła białaczka szpikowa powstaje w wyniku niekontrolowanego rozrostu wielopotencjalnej komórki macierzystej szpiku. Jest to rzadka u dzieci postać białaczki, która najczęściej pojawia się w okresie dojrzewania.

Epidemiologia:
Przewlekła białaczka szpikowa stanowi 3-5% wszystkich białaczek u dzieci.

Przyczyny:
Przyczyną rozwoju choroby jest aktywacja onkogenu komórkowego abl i translokacja długiego ramienia chromosomu 9 na długie ramię chromosomu 21 (powstaje chromosom Philadelphia).

Objawy:
Objawy przewlekłej białaczki szpikowej mogą być mało charakterystyczne.
Pojawiają się osłabienie, bóle brzucha, uczucie pełności w brzuchu, zaburzenia łaknienia, utrata masy ciała, potliwość. Mogą wystąpić również zmiany na skórze głowy, twarzy, tułowia lub kończyn.

Natomiast jeśli dojdzie do przełomu blastycznego choroba przybiera postać ostrej białaczki. Pojawia się niedokrwistość (osłabienie, bladość, senność, drażliwość) oraz małopłytkowość (wybroczyny na skórze, krwawienia z błon śluzowych nosa i jamy ustnej).

Rozpoznanie:
W celu postawienia rozpoznania wykonuje się morfologię krwi obwodowej oraz biopsję szpiku.

Postępowanie:
U większości pacjentów choroba jest rozpoznawana w fazie przewlekłej choroby, którą możemy leczyć farmakologicznie (interferon alfa). Zasadniczą metodą leczenia jest przeszczep szpiku kostnego dający pełną szansę wyleczenia.