Kardiomiopatia rozstrzeniowa to uszkodzenie mięśnia sercowego cechujące się powiększeniem jednej lub obu komór serca oraz upośledzeniem funkcji skurczowej.

Epidemiologia:
Kardiomiopatia rozstrzeniowa jest najczęstszym typem kardiomiopatii. Częstość występowania szacowana jest na 36 przypadków na 100 000 osób.

Przyczyny:
W połowie przypadku nie jest ustalona przyczyna uszkodzenia mięśnia sercowego.
Do czynników sprzyjających rozwojowi kardiomiopatii rozstrzeniowej należą: infekcje wirusowe, predyspozycje genetyczne (występowanie kardiomiopatii w rodzinie), toksyczny wpływ alkoholu lub leków.

Objawy:
Spektrum objawów uzależnione jest od stopnia nasilenia niewydolności serca. Mogą pojawić się: bóle w klatce piersiowej, duszność, nietolerancja wysiłku, przyspieszenie liczby oddechów, przyspieszenie akcji serca, zaburzenia rytmu serca. U niemowląt występują trudności podczas karmienia oraz brak przyrostu masy ciała. Zwolnienie przepływu krwi może stać się przyczyną tworzenia skrzeplin i rozwoju powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Rozpoznanie:
Podstawową metodą diagnostyczną jest USG serca.

Postępowanie:
Leczenie ma głównie charakter objawowy. Należy ograniczyć aktywność fizyczną oraz zmniejszyć podaż soli i płynów. Zastosowanie znajdują leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia obwodowe, leki obniżające ciśnienie krwi, preparaty naparstnicy. Jeśli występują zaburzenia rytmu serca konieczne jest wdrożenie leczenia przeciwzakrzepowego. W ciężkich przypadkach wykonuje się przeszczep serca.