Dla kardiomiopatii restrykcyjnej charakteryzuje się zmniejszoną objętością rozkurczowa jednej lub obu komór serca oraz upośledzeniem napełniania komór.

Epidemiologia:
Kardiomiopatia restrykcyjna występuje u dzieci bardzo rzadko.

Przyczyny:
Kardiomiopatia restrykcyjna może przebiegać idiopatycznie (przyczyna nie jest znana), może być uwarunkowana genetycznie oraz może występować w przebiegu amyloidozy, sarkoidozy, hemochromatozy.

Objawy:
Do pierwszych objawów klinicznych należą; męczliwość, osłabienie, bóle wieńcowe, bóle brzucha, duszność, wodobrzusze, obrzęki obwodowe. Typowe są nagłe zgony.

Rozpoznanie:
Rozpoznanie stawia się w oparciu o badanie echokardiograficzne (USG serca).

Postępowanie:
W postępowaniu w kardiomiopatii restrykcyjnej stosuje się leczenie farmakologiczne mające na celu zmniejszenie zastoju w krążeniu systemowym i płucnym oraz zapobieganie zaburzeniom elektrolitowym oraz niedoborom żywieniowym.

W przypadku kardiomiopatii idiopatycznej lub uwarunkowanej genetycznie rozważa się przeszczep serca. W niektórych przypadkach stosuje się leczenie chirurgiczne w postaci usunięcia zwłókniałego wsierdzia oraz wymiany zastawki dwudzielnej lub trójdzielnej.