Guz Wilmsa (nephroblastoma) jest najczęstszym złośliwym nowotworem nerek u dzieci. Rozwija się z niezróżnicowanej tkanki nerkowej.

Epidemiologia:
Nephroblastoma stanowi blisko 6 % wszystkich nowotworów wieku dziecięcego.
W większości przypadków dotyczy dzieci do 7 roku życia. Bardzo rzadko występuje u dorosłych. Może występować obustronnie.

Przyczyny:
Największe znaczenie w rozwoju guza Wilmsa ma uwarunkowanie genetyczne (mutacja w genach WT1 i WT2 zlokalizowanych na chromosomie 11).

Objawy:
Do najczęstszych objawów guza należą:

dostrzegalne powiększenie obwodu brzucha,

bóle brzucha,

wymioty,

gorączka o nieznanej etiologii,

nawracające infekcje dróg moczowych,

krwiomocz lub krwinkomocz,

podwyższone ciśnienie tętnicze.

Rozpoznanie:
W diagnostyce guza Wilmsa stosuje się głównie badania obrazowe tj.: USG, urografia dożylna, tomografia komputerowa, rtg klatki piersiowej (ocena obecności przerzutów), rezonans magnetyczny, arteriografię nerkową. Wskazana jest biopsja cienkoigłowa guza aby ocenić typ histopatologiczny guza mający zasadniczy wpływ na rokowanie.

Postępowanie:
Leczenie guza Wilmsa rozpoczyna się od wstępnej chemioterapii mającej na celu zmniejszenie masy guza. Następnym krokiem jest zabieg operacyjny polegający na usunięciu guza wraz z nerką. Jeśli niemożliwe jest doszczętne usunięcie nowotworu zastosowanie znajduje pooperacyjna radioterapia.