Nowotwory tkanek miękkich to bardzo zróżnicowana grupa nowotworów podzielona na podstawie rodzaju tkanki, z której wywodzi się guz. Wśród najczęstszych nowotworów złośliwych należy wymienić: mięsaki (Sarcoma), włókniakomięsaki (Fibrosarcoma), włókniakomięsak histiocytarny, tłuszczakomięsaki (Liposarcoma), mięsaki gładkokomórkowe (Leiomyosarcoma), mięsaki prążkowanokomórkowe (Rhabdomyosarcoma), mięsaki z naczyń krwionośnych (Angiosarcoma), naczyniakomięsaki limfatyczne (Lymphangiosarcoma), mięsaki maziówkowe (Sarcoma synoviale), nerwiakomięsaki (Neurofibrosarcoma).

Epidemiologia:
Mięsaki stanowią 1% wszystkich złośliwych nowotworów u ludzi. Mięsaki charakteryzują się skłonnością do wznowy i szybkim tworzeniem przerzutów odległych. Zazwyczaj pojawiają się w obrębie kończyn lub tułowia, rzadziej w przestrzeni zaotrzewnowej lub w śródpiersiu.

Tłuszczakomięsak dotyczy najczęściej osób po 50 roku życia. Lokalizuje się głównie na pośladkach i udach oraz w śródpiersiu i przestrzeni zaotrzewnowej. Włókniakomięsak histiocytarny najczęściej pojawia się u osób między 50, a 70 rokiem życia. Umiejscawia się w tych samych okolicach co tłuszczakomięsak.

Mięsak prążkowanokomórkowy rozwija się głównie u dzieci między 2, a 5 rokiem życia. Mięsak gładkokomórkowy występuje częściej u kobiet, zwłaszcza po 60 roku życia. Mięsak maziówki dotyczy osób młodych. Szczyt zachorowań przypada na drugą dekadę życia. Umiejscawia się głównie w okolicy stawów (zwłaszcza stawu kolanowego).

Przyczyny:
Wśród czynników ryzyka zwiększających prawdopodobieństwo rozwoju nowotworu złośliwego tkanek miękkich można wyróżnić:

narażenie na działanie promieniowania jonizującego (np. radioterapia),

predyspozycje genetyczne,

chemioterapia w wywiadzie,

przewlekły obrzęk chłonny, po chirurgicznym leczeniu raka piersi (stan

sprzyjający rozwojowi lymphangiosarcoma),

blizny po: oparzeniu, urazie,

wszczepy metalowe lub z innych tworzyw (np. protezy dakronowe naczyń),

immunosupresja (np. po przeszczepach).

Objawy:
Podstawowym i często jedynym objawem nowotworów złośliwych tkanek miękkich jest powiększający się, niebolesny guz lub rozlane zgrubienie. W zaawansowanym stadium choroby mogą pojawić się; ból i parestezje (uczucie mrowienia) oraz w przypadku zajęcia przez nowotwór układu ruchu - upośledzenie poruszania się. Ponieważ większość mięsaków rozwija się w głębokich partiach mięśni, są one zazwyczaj rozpoznawane w w zaawansowanym stadium.

Rozpoznanie:
Rozpoznanie stawia się w oparciu o badanie histopatologiczne guza. Materiał pobiera się na drodze biopsji chirurgicznej lub gruboigłowej. Dodatkowo wykorzystuje się badania obrazowe, głównie tomografie komputerową.

Postępowanie:
Najskuteczniejszą formą leczenia jest zabieg operacyjny polegający na usunięciu guza wraz ze strukturami, które on nacieka (naczynia, nerwy). W przypadku gdy masa guza nacieka na kości, główne naczynia krwionośne i pnie nerwowe wskazana jest amputacja kończyny. W sytuacji gdy leczenie chirurgiczne nie jest możliwe zastosowanie znajduje radioterapia.