Jaskra jest chorobą oczu prowadzącą do postępującego i nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i komórek siatkówki, skutkującego pogorszeniem lub utratą wzroku. Wyróżniamy 3 typy jaskry: pierwotną, wtórną i wrodzoną.

Jaskra pierwotna występuje u osób bez dotychczasowych chorób oczu.

Jaskra wtórna pojawia się wspólnie z innymi chorobami oczu lub powstaje w wyniku ich przebiegu.

Natomiast jaskra wrodzona jest skutkiem wad rozwojowych.

Przyczyny: Przyczyną rozwoju choroby jest głównie wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego wywołany mechanicznym zablokowaniem przepływu cieczy wodnistej prowadzący do uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Do znanych czynników ryzyka zwiększających prawdopodobieństwo zachorowania na jaskrę należą:

występowanie jaskry w rodzinie,

nadciśnienie lub niedociśnienie,

cukrzyca,

miażdżyca,

krótkowzroczność,

częste migreny,

palenie papierosów,

długotrwały stres,

podeszły wiek,

zabiegi chirurgiczne gałki ocznej,

urazy gałki ocznej.

Objawy: Jaskra może przebiegać bezobjawowo. Jednak do najczęstszych objawów należą: zawężenie pola widzenia, zawroty głowy, uczucie bólu oka i głowy czy pogorszenie ostrości wzroku.

Rozpoznanie: W celu rozpoznania jaskry wykonuje się: pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę tarczy nerwu wzrokowego (dno oka oraz OCT), badanie pola widzenia oraz gonioskopię, czyli badanie kąta przesączania.

Postępowanie: Głównym celem leczenia jest spowolnienie lub zahamowanie rozwoju jaskry poprzez stosowanie środków farmakologicznych obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe. Konieczne jest wtedy systematyczne okresowe badanie okulistyczne. Jeśli leczenie zachowawcze nie daje rezultatów i choroba pogłębia się stosuje się leczenie zabiegowe: laserowe lub chirurgiczne.