Częstoskurcz przedsionkowy jest napadowym lub ciągłym częstoskurczem powstającym w przedsionku.

Epidemiologia: nietrwałe, krótkie epizody częstoskurczu przedsionkowego, zazwyczaj bezobjawowe, często spotyka się w zapisach holterowskich EKG (zapis ciągły całodobowy), szczególnie u osób w podeszłym wieku. Arytmie utrwalone są rzadsze.

Przyczyny: przyczyną częstoskurczu przedsionkowego jest występowanie dodatkowych ognisk generujących pobudzenia (arytmogennych) w obrębie przedsionków, co prowadzi do patologicznego automatyzmu przedsionków.

Częstoskurcz przedsionkowy może towarzyszyć innym chorobom serca (zawał), chorobom płuc, zaburzeniom metabolicznym i elektrolitowym, nadużyciu alkoholu.

Objawy: objawy choroby zależą od choroby podstawowej. Rytm serca jest przyspieszony, niemiarowy i zazwyczaj nie przekracza 150/minutę.

Rozpoznanie: oparte jest na rejestracji pracy serca w czasie arytmii (EKG). Elektrokardiografia (EKG) jest badaniem polegającym na rejestracji zmian potencjałów elektrycznych powstających na powierzchni ciała pod wpływem prądu elektrycznego wytwarzanego i rozprzestrzeniającego się w komórkach serca.

Potencjały ze skóry dzięki specjalnym elektrodom umieszczanym w odpowiednich miejscach ciała są odbierane i zapisywane na papierze w postaci krzywej EKG przez specjalne urządzenie zwane elektrokardiografem.

Leczenie: wyróżniamy leczenie farmakologiczne i inwazyjne. Skuteczność leków antyarytmicznych jest jednak ograniczona. Leczenie inwazyjne polega na ablacji (wypaleniu) ognisk arytmogennych.