Do zapalenia dochodzi najczęściej w wyniku skaleczenia i przedostania się patogenów do naczyń chłonnych.

Epidemiologia: jest to częste schorzenie, jednak nie ma wiarygodnych danych epidemiologicznych, aby określić konkretnie częstość występowania tej choroby.

Przyczyny: najczęstszą przyczyną powstawania zapalenia naczyń chłonnych jest zakażenie paciorkowcami i gronkowcami. Inne drobnoustroje mogą również wywołać tą chorobę, ale najczęściej u osób z obniżona odpornością.

Objawy: u chorych pojawia się gorączka, dreszcze i ból głowy. Na skórze widoczne są zaczerwienienia wzdłuż przebiegu zakażonego naczynia od okolic zakażonej rany w kierunku okolicznych węzłów chłonnych. Węzły te mogą być powiększone i bolesne.

Rozpoznanie: ustala się na podstawie obrazu klinicznego pacjenta, w tym charakterystycznych zmian skórnych i powiększonych węzłów chłonnych.

Leczenie: chorą kończynę należy unieść i ewentualnie założyć okład ze środkiem dezynfekującym. Poza tym stosuje się antybiotyki (najczęściej stosuje się penicyliny lub cefalosporyny).