Zapalenie mięśnia sercowego jest chorobą zapalną obejmującą przede wszystkim komórki mięśnia sercowego, a ponadto tkankę śródmiąższową a także naczynia serca.

Epidemiologia: częstość występowania choroby jest trudna do określenia, gdyż duża ilość przypadków jest nierozpoznawana.

Przyczyny: zapalenie mięśnia serca może być wywołane czynnikami infekcyjnymi takimi, jak: wirusy, bakterie, pasożyty. Może być skutkiem stosowania niektórych leków i substancji toksycznych, a także występuje w przebiegu chorób immunologicznych, jak na przykład toczeń rumieniowaty.

Objawy: u chorych z zapaleniem mięśnia sercowego często stwierdza się w wywiadzie niedawne przebycie zakażenia wirusowego. Do typowych objawów choroby zalicza się nadmierną męczliwość, duszność, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca. Obecne są zaburzenia rytmu serca i tachykardia (przyspieszona akcja serca).

Rozpoznanie: stawia się w oparciu o wywiad i badanie przedmiotowe pacjenta. Aby znaleźć przyczynę lub wykluczyć inne choroby wykonuje się badania laboratoryjne krwi, RTG klatki piersiowej, echokardiografię oraz EKG.

W części przypadków, aby potwierdzić rozpoznanie konieczne jest wykonanie inwazyjnego badania w postaci biopsji mięśnia sercowego. Jest to zabieg polegający na przeznaczyniowym pobraniu wycinków mięśnia sercowego, a następnie ich ocenie histopatologicznej (mikroskopowej).

Leczenie: celem leczenia jest opanowanie procesu zapalnego przez szybkie wyeliminowanie czynnika uszkadzającego. Dodatkowo stosuje się leki mające na celu poprawę wydolności układu krążenia pacjenta.

Wszyscy chorzy powinni ograniczyć aktywność fizyczną, szczególnie w okresie zaostrzeń, oraz unikać stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Poza tym, jeśli to możliwe, stosuje się leczenie przyczynowe w postaci antybiotyków, leków przeciwwirusowych, a gdy wykryje się obecność przeciwciał można zastosować leczenie immunosupresyjne.