Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej to jedna z najczęstszych wad wrodzonych serca u dorosłych pacjentów. Najczęstszą lokalizacją ubytków jest środek przegrody międzyprzedsionkowej.

Epidemiologia: ubytek przegrody międzyprzedsionkowej jest na drugim miejscu, jeżeli chodzi o występowanie u dorosłych pacjentów i jest częściej stwierdzany u kobiet.

Przyczyny: przyczyna występowania tej wady serca jest nieprawidłowy rozwój przegrody międzyprzedsionkowej. Następstwem tego ubytku jest przeciek utlenowanej krwi z lewego przedsionka do prawego. Długotrwałe przeciążenie prawego serca doprowadza do poszerzenia jego jam, co może prowadzić do niedomykalności zastawki trójdzielnej.

Objawy: przez długi czas trwania choroby chorzy mogą nie odczuwać żadnych dolegliwości lub mogą one być niewielkie. Po wielu latach pojawiać się może postępujące ograniczenie tolerancji wysiłku i kołatanie serca. W przypadku nie wdrożenia odpowiedniego postępowania może dojść do niewydolności krążenia.

Rozpoznanie: oprócz danych z wywiadu i badania przedmiotowego (charakterystyczne szmery nad sercem) do rozpoznania niezbędne jest przeprowadzenie badania echokardiograficznego, polegającego na zobrazowaniu struktur i czynności serca wykorzystując ultrasonografię (USG serca). Dodatkowymi, ważnymi w rozpoznaniu, badaniami są RTG klatki piersiowej i EKG.

Leczenie: ubytki w przegrodzie z przeciekiem wymagają leczenia inwazyjnego. Leczenie farmakologiczne ma jedynie na celu poprawienie aktualnego stanu pacjenta i przygotowaniu go do operacji.