Trzepotanie przedsionków charakteryzuje się bardzo szybkim rytmem generowanym w obrębie przedsionków (rzędu 250-350/minutę). W odróżnieniu od migotania przedsionków, tutaj rytm jest uporządkowany.

Epidemiologia: wśród przyczyn nieprawidłowo przyspieszonej pracy serca wynikającej z pochodzenia przedsionkowego, trzepotanie zajmuje dość wysokie miejsce. Częściej zaburzenie to obserwowane jest u płci męskiej.

Przyczyny: przyczynami trzepotania przedsionków mogą być różne choroby serca, jak chociażby: choroba niedokrwienna serca, wady zastawek, zapalenie mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze. Może występować w przebiegu chorób innych narządów, np. w nadczynności tarczycy czy w niektórych chorobach płuc.

Objawy: arytmia ta może być bezobjawowa. Do najczęstszych objawów odczuwanych przez chorego należą: kołatanie serca, duszność, osłabienie, ból w klatce piersiowej.


Rozpoznanie: podstawą rozpoznania jest dobrze zebrany wywiad, badanie lekarskie pacjenta i skierowanie na EKG.

Elektrokardiografia (EKG) jest badaniem polegającym na rejestracji zmian potencjałów elektrycznych powstających na powierzchni ciała pod wpływem prądu elektrycznego wytwarzanego i rozprzestrzeniającego się w komórkach serca. Potencjały ze skóry dzięki specjalnym elektrodom umieszczanym w odpowiednich miejscach ciała są odbierane i zapisywane na papierze w postaci krzywej EKG przez specjalne urządzenie zwane elektrokardiografem.

Leczenie: w leczeniu napadu trzepotania przedsionków zaleca się wykonanie kardiowersji elektrycznej (polega na próbie przywrócenia rytmu zatokowego za pomocą elektrycznej stymulacji mięśnia sercowego).

W leczeniu przewlekłym stosuje się leki antyarytmiczne. Większą skuteczność ma jednak leczenie zabiegowe – ablacja (wypalenie ogniska generującego niewłaściwy rytm).