Niedomykalność zastawki trójdzielnej jest wadą serca powodującą nieprawidłowe cofanie się krwi z prawej komory serca do prawego przedsionka.

Epidemiologia: częstość występowania niedomykalności zastawki trójdzielnej, współistniejącej z wadami zastawek aortalnej lub/i mitralnej serca waha się w granicach 8–25%.

Przyczyny: niedomykalność zastawki trójdzielnej prowadzi do nieprawidłowego cofania się krwi z prawej komory do prawego przedsionka. Powoduje to przeciążenie i powiększenie prawego przedsionka.

Przyczyny tej wady dzieli się na czynnościowe (wywołane nadciśnieniem płucnym, zawałem prawej komory) i organiczne. Wśród przyczyn organicznych można wyróżnić chorobę reumatyczną, infekcyjne zapalenie wsierdzia, zespół Marfana, wady wrodzone.

Objawy: ze względu na fakt, że wada zastawki trójdzielnej towarzyszy często wadzie zastawki mitralnej, chorzy skarżą się najczęściej na osłabienie i mniejszą tolerancję wysiłku, a także na niecharakterystyczne bóle lub gniecenia w okolicy prawego podżebrza.

Często można zaobserwować poszerzenie i tętnienie żył szyjnych. Dodatkowo, w trakcie badania lekarskiego, można wysłuchać pewne charakterystyczne cechy pracy serca, pod postacią zmienionych tonów i występujących szmerów.

Rozpoznanie: oprócz występowania typowych objawów przedmiotowych (tętnienie poszerzonych żył szyjnych, typowy szmer nad sercem) do rozpoznania niedomykalności zastawki trójdzielnej konieczne jest wykonanie badania echokardiograficznego obrazującego struktury i czynność serca. Badaniami uzupełniającymi są: EKG i RTG klatki piersiowej.

Leczenie: w celu poprawy stanu pacjenta wykonuje się zabieg plastyki pierścienia zastawki trójdzielnej lub wymienia zastawkę na protezę mechaniczna lub biologiczną.