Bloki śródkomorowe są następstwem znacznego zwolnienia lub przerwania przewodzenia pobudzenia w obrębie mięśnia komór.

Przyczyny: bloki śródkomorowe są następstwem znacznego zwolnienia lub przerwania przewodzenia impulsów elektrycznych przez włókna układu przewodzącego serca.

Układ przewodzący serca to grupa komórek mięśnia sercowego mająca zdolność do wytwarzania i przewodzenia rytmicznych impulsów nerwowych wywołujących skurcz serca. Układ ten składa się z węzła zatokowego, węzła przedsionkowo - komorowego i pęczka Hisa.

Węzeł zatokowy (zatokowo-przedsionkowy) położony jest w prawym przedsionku serca. Pełni on nadrzędną funkcję w całym układzie jako naturalny rozrusznik serca (funkcja bodźcotwórcza).

Węzeł przedsionkowo-komorowy jest stacją przekaźnikową dla impulsów nerwowych płynących z przedsionków do komór.

Pęczek przedsionkowo-komorowy (Hisa), z kolei, położony w obrębie przegrody międzykomorowej, stanowi przedłużenie węzła przedsionkowo-komorowego. Dzieli się on na dwie odnogi - prawą i lewą.

Odnogi kończą się włóknami Purkiniego na powierzchni komórek mięśnia serca. W ten sposób pobudzenie przewodzone włóknami Purkiniego dociera do komórek mięśniowych komór.

W bloku lewej odnogi, lewa komora jest pobudzana do skurczu z opóźnieniem. W pierwszej kolejności aktywowana jest prawa komora, a następnie przez przegrodę międzykomorową komora lewa. W przypadku bloku prawej odnogi ma miejsce sytuacja odwrotna. Bloki występują w przebiegu wielu wad serca, choroby niedokrwiennej serca, w zespole Brugadów. Mogą pojawiać się także w przypadku kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Mogą być również efektem działania leków antyarytmicznych.

Objawy: w przypadkach mało zaawansowanych, choroba najczęściej przebiega bezobjawowo. W przypadku znacznego nasilenia bloku, powodujących nieprawidłowe funkcjonowanie lewej komory może dojść do niewydolności serca (duszność, zmniejszona tolerancja wysiłku, kaszel, obrzęki w najniżej położonych okolicach ciała).

Rozpoznanie: podstawą rozpoznania jest badanie elektrokardiografia (EKG).

Wykonywane badania: EKG, ewentualnie echokardiografia.

Leczenie: głównym założeniem terapii jest leczenie choroby podstawowej wywołującej blok. W postaciach bardziej zaawansowanych, aby zapobiec groźnym powikłaniom należy choremu wszczepić dwukomorowy układ stymulujący serce, którego zadaniem jest resynchronizacja serca.