Badanie pozwala wykryć obecność wirusa zapalenia wątroby typu C we krwi pacjenta. Po wniknięciu wirusa do organizmu pierwszym wykrywalnym znacznikiem (markerem) jest RNA wirusa HCV pojawiający się w osoczu 1-2 tygodnie po zakażeniu. Drugim wykrywalnym znacznikiem są przeciwciała anty-HCV pojawiające się średnio 8-10 tygodni po zakażeniu.

Narząd: wątroba

Norma: brak RNA wirusa i przeciwciał anty HCV

1. Przeciwciała anty-HCV - badanie służy do wykrywania obecności przeciwciał przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu C, wskazując na kontakt z HCV. Badanie nie daje odpowiedzi na pytanie, czy badana osoba jest obecnie zakażona HCV, czy też była zakażona w przeszłości i wyeliminowała wirusa. Dodatni wynik testu na obecność przeciwciał przeciw HCV oznacza najprawdopodobniej zakażenie HCV, nawet jeśli dana osoba nie wie, kiedy została zakażona (przebieg infekcji był łagodny).

2. HCV RNA - badanie to wykrywa RNA wirusa we krwi. Dodatni wynik świadczy o toczącym się (aktywnym) zakażeniu HCV.

3. Test HCV RIBA jest testem uzupełniającym, służy do potwierdzenia obecności przeciwciał przeciw HCV. W większości przypadków badanie to pozwala stwierdzić, czy dodatni wynik badania anty-HCV jest związany z zakażeniem HCV (test RIBA dodatni), czy jest fałszywie dodatni (test RIBA ujemny). Podobnie jak anty-HCV, test RIBA nie odpowiada na pytanie, czy mamy do czynienia z aktywną infekcją, czy wirus został wyeliminowany z organizmu.

4. HCV RNA - badanie ilościowe służy do określenia liczby kopii RNA wirusa we krwi. Badanie ilościowe jest stosowane przed i w czasie leczenia w celu kontrolowania efektów terapeutycznych.

Dodatni wynik testu na obecność przeciwciał przeciw HCV oznacza najprawdopodobniej zakażenie HCV, nawet jeśli dana osoba nie wie, kiedy została zakażona (przebieg infekcji był łagodny).

Badania w kierunku zakażenia HCV, pomimo nie występowania żadnych objawów choroby, powinny być wykonane u:

- u osób, które miały przetaczaną krew lub czynniki krzepnięcia przed 1992 rokiem – nie badano wówczas krwiodawców w kierunku zakażenia HCV,
- u biorców przeszczepów przed 1992 rokiem,
- u narkomanów i osób, które miały wykonany tatuaż,
- u osób przewlekle chorych – często hospitalizowanych, zwłaszcza przed 1992 rokiem,
- u osób, które mają lub miały wielu partnerów seksualnych, zarówno w kontaktach homoseksualnych, jak i heteroseksualnych,
- u osób z przewlekłymi chorobami wątroby,
- u wszystkich pracowników ochrony zdrowia, policjantów i służb ratunkowych.

Należy pamiętać, że kobiety w ciąży z infekcją HCV mogą zakażać noworodki w czasie porodu.