Spirometria – badanie medyczne, podczas którego przeprowadza się pomiar objętości i pojemności płuc oraz przepływu powietrza znajdującego się w płucach i oskrzelach w różnych fazach cyklu oddechowego.

Podczas spokojnego oddychania mierzy się objętość oddechową (TV). Powietrze pozostające w płucach po spokojnym wydechu określa się jako pojemność czynnościowo zalegająca (FRC). Kolejnym krokiem jest wykonanie maksymalnego wdechu poprzedzonego maksymalnym wydechem, co pozwala na ocenę pojemności zalegającej (RV) oraz całkowitej pojemności płuc (TLC). Ilość powietrza usunięta z płuc po spokojnym wydechu to objętość zapasowa wydechowa (ERV), a objętość o jaką można pogłębić maksymalny wdech to objętość zapasowa wdechowa (IRV).

Po maksymalnym wdechu pacjent wykonuje silny, możliwie najdłuższy wydech – ocenia się objętość powietrza usuniętą z płuc w trakcie pierwszej sekundy wydechu (FEV) oraz objętość usuniętą z płuc w trakcie całego wydechu (natężona pojemność życiowa – FVC).

Przed badaniem pacjent powinien zaprzestać palenia na co najmniej 2 godzin przed badaniem, nie spożywać alkoholu w ciągu 4 godzin przed badaniem, a także nie wykonywać wysiłku fizycznego na pół godziny przed spirometrią.

Badanie spirometryczne jest szczególnie ważne w przypadku diagnostyki i kontroli astmy i POCHP (przewlekła obturacyjna choroba płuc). Pozwala także na monitorowanie przebiegu i ocenę skuteczności leczenia innych chorób układu oddechowego. Badanie wykonuje się także u pacjentów narażonych na czynniki toksycznie działające na drogi oddechowe.