Jest jonem występującym głównie wewnątrzkomórkowo, odgrywa bardzo istotną rolę w przewodzeniu impulsów nerwowych, aktywuje wiele enzymów, wpływa na równowagę wodną i kwasowo-zasadową organizmu, warunkuje prawidłowe funkcjonowanie serca.

Materiał: oznacza się stężenie potasu w osoczu.

Norma wynosi: 3,5 – 5,0 mmol/l lub 3,5 – 5,0 mEq/l.

Obniżenie stężenia potasu - hipokaliemia może być spowodowane:
- utratą potasu przez przewód pokarmowy w wyniku biegunki lub wymiotów,
- utratą potasu przez nerki z powodu odmiedniczkowego zapalenia nerek, śródmiąższowego zapalenia nerek,
- stosowaniem leków powodujących utratę potasu np.: niektóre leki moczopędne lub antybiotyki,
- zaburzeniami hormonalnymi: hiperaldosteronizm, zasadowicą, ostrą białaczką.

Do objawów hipokaliemii należą:
- adynamia, a nawet porażenie mięśni,
- zaparcia,
- zasadowica,
- uszkodzenie nerek,
- zaburzenia rytmu serca z migotaniem komór włącznie.

Podwyższenie stężenia potasu – hiperkaliemia może być wywołane przez:

- nadmierną podaż potasu,
- zaburzone wydalanie potasu przez nerki w przebiegu; ostrej lub przewlekłej niewydolności nerek, choroby Addisona,
- nadmierne uwalnianie potasu z komórek: zespół lizy guza (leczenie nowotworów cytostatykami), zespół zmiażdżenia (masywny uraz), hemoliza, kwasica, śpiączka cukrzycowa wywołana niedoborem insuliny,
- stosowanie niektórych leków np.: inhibitory konwertazy angiotensyny, NLPZ, blokery receptora angiotensynowego, niektóre leki moczopędne,niektóre antybiotyki.

Hiperkaliemia powoduje:
- parestezje (uczucie mrowienia czy drętwienia skóry, zaburzenia czucia),
- porażenie mięśni,
- zaburzenia rytmu serca (trzepotanie, migotanie komór),
- zatrzymanie akcji serca,
- bradykardię (spadek częstości rytmu serca).