Progesteron jest żeńskim hormonem płciowym wytwarzanym głównie przez jajnik (ciałko żółte) i w mniejszej ilości przez nadnercza oraz podczas ciąży przez łożysko.

Fizjologiczny wzrost stężenia progesteronu następuje po owulacji powodując przygotowanie błony śluzowej macicy do implantacji zapłodnionej komórki jajowej oraz przygotowanie gruczołu piersiowego do laktacji. Wywołuje on również wzrost gęstości śluzu szyjkowego utrudniając przenikanie plemników do jamy macicy.
Progesteron odpowiada również za utrzymanie ciąży poprzez hamowanie czynności skurczowej błony mięśniowej macicy. Jeśli nie dojdzie do implantacji komórki jajowej następuje zmniejszenie wydzielania progesteronu i dochodzi do menstruacji.

U mężczyzn progesteron jest produkowany głównie przez korę nadnerczy.

Narząd: jajnik, łożysko.

Materiał: krew.

Norma:

U kobiet:

- w fazie folikularnej cyklu jajnikowego: 0,28-0,72 ng/ml,
- w okresie okołoowulacyjnym: 0,64-1,63 ng/ml,
- w fazie lutealnej cyklu jajnikowego: 4,71-18,0 ng/ml,
- podczas menopauzy: 0,07-1,25 ng/ml.

U mężczyzn: 0,2-1,38 ng/ml.

Podwyższone wartości progesteronu we krwi występują:

- we wrodzonym przeroście nadnerczy,
- podczas ciąży.

Spadek wartości progesteronu we krwi stwierdza się zazwyczaj w przypadku:

- uszkodzenia jajnika np. przez chorobę nowotworową,
- uszkodzenia przysadki lub podwzgórza,
- menopauzy,
- niewydolności ciałka żółtego.

Obniżenie wartości progesteronu jest przyczyną poronienia.